Bekijk profielpagina

Brussel Inside - De babbel

Revue
 
De Vlaamse bijnaam voor de Europese wijk in Brussel is de babbel. Een variant op wat we ook wel de bu
 

Brussel Inside

14 april · Editie #76 · Bekijk online
Vanaf donderdag 23 mei zijn er verkiezingen in de Europese Unie. Bert van Slooten van NOS Bureau Europa verzamelt tot die tijd, samen met zijn collega’s in Europese hoofdsteden, de scherpe analyses en hardnekkige geruchten.

De Vlaamse bijnaam voor de Europese wijk in Brussel is de babbel. Een variant op wat we ook wel de bubble noemen. De babbel geeft weer wat er deze week is gebeurd. Babbelen, praten, onderhandelen om ongelukken te voorkomen.
Babbelen, debatteren, deden ze ook vlak bij de EU-top. Het allereerste lijsttrekkersdebat met af en toe politiek vuurwerk.
De Chinezen houden minder van de babbel, die doen liever meteen zaken. Na de speciale EU-China-top werden de echte zaken op de Balkan gedaan. En over die zaken was niet iedereen tevreden.
Blijf ons volgen op Twitter via @BrusselInside

Daadkracht, geen gepraat
Het botert niet helemaal in de 27 achterblijvende EU-landen. En vooral op de as Parijs-Berlijn is er flink wat ruis op de lijn. President Macron ontpopt zich steeds meer als een ongeduldig politicus die dingen wil regelen, waar bondskanselier Merkel rustig wil besturen en zich niet aan hemelbestormende thema’s wenst te branden.
Macron wil vooruit, hij wil resultaten, want hij wil de komende verkiezingen wat laten zien aan de Franse kiezer. De blok-aan-het-beendiscussie over de brexit wil hij daarom snel afronden. Volgens hem hebben de burgers genoeg van al het gepraat, ze willen daadkracht en niet compromis op compromis: zo af en toe is het tijd voor een besluit. Ook al kan dat besluit nadelig uitpakken voor Frankrijk.
En daar zit het pijnpunt, want ook de Nederlandse premier Rutte wil daadkracht, maar niet ten koste van alles. Hij wil tegen bijna elke prijs voorkomen dat de Britten zonder afspraak uit de EU stappen. Dat is namelijk slecht voor het Nederlandse bedrijfsleven. De Franse president maakt een andere analyse. Hij wil leveren, zoals dat populair genoemd wordt. Hij heeft beloftes gedaan aan de kiezer en die moeten waargemaakt worden.
Macron had gehoopt dat de EU na het vertrek van de Britten een stevige stap vooruit kon maken naar meer integratie en verdieping. Een begroting voor de eurozone, meer slagkracht, meer solidariteit tussen de landen. Maar hij stoot z'n hoofd. Nederland zet de voet dwars bij de hele discussie over een apart budget. De Europese Commissie werkt hem tegen als hij bedrijven wil beschermen zodat ze sterker staan ten opzichte van China. En het getalm van de Britten hangt hem eveneens mateloos de keel uit.
Gevolg was een boze Franse president tijdens de top.
“Ik heb een paar simpele principes. De voortgang van het Europese project mag niet in gevaar komen. We gaan richting een wedergeboorte, een renaissance van de EU en de brexit mag daarbij niet in de weg staan. Daarom moeten we daadkracht tonen. De geloofwaardigheid van de Unie staat op het spel.”
Het leverde hem tijdens de vergadering stevige kritiek op van onder andere Juncker, die Macron verweet vooral politiek voor binnenlands gebruik te bedrijven.
Hij staat met zijn opstelling dus lijnrecht tegenover de Duitse bondskanselier Merkel. En dat begint op te vallen, want de afgelopen weken hadden Parijs en Berlijn ook uiteenlopende standpunten over het wel of niet toestaan van wapenexport, de hervorming van de eurzone en de gaspijplijn Nord Stream 2. In de discussie over de brexit moest Macron inbinden. Het kan een voorteken zijn voor de andere discussies.
Ondertussen in Londen
Een eenzame premier May in het parlement
Eindelijk rust. Voor de ruim 600 Britse parlementariërs brak na veertien weken onafgebroken brexit-chaos afgelopen vrijdag het paasreces aan. Veertien weken waarin de brexit-deal van May drie keer werd weggestemd, waarin ook alle alternatieve oplossingen van tafel werden geveegd, waarin de premier zich uren aan een stuk moest verweren tegen een spervuur aan kritiek van parlementariërs over haar brexit-benadering. En waarin onze NOS-correspondent Tim de Wit onophoudelijk verslag deed.
Want ondanks al het politieke drama zijn de Britten nog helemaal niets opgeschoten. Goed, het zo gevreesde no-deal-scenario is voorlopig van de baan, dankzij het nieuwe uitstel tot uiterlijk 31 oktober. Dat is in zekere zin een opluchting voor bedrijven – aan beide kanten van de Noordzee. Maar aan de andere kant weet nog altijd niemand waar hij aan toe is. De onzekerheid gaat nog weken, zo niet maanden duren.
En uitstel biedt ook geen oplossing voor May’s hardnekkige problemen. Hoe in vredesnaam een meerderheid te vinden voor een brexit-akkoord? Nadat ze dus drie vernederende nederlagen leed besloot ze vorige week voor het eerst een serieuze dialoog met Labour te starten. Kijken of er een compromis te vinden is waardoor er een meerderheid kan ontstaan. Maar de gesprekken hebben nog nauwelijks iets opgeleverd.
Maar waarom leveren de gesprekken niks op?
Er kleven voor beide partijen gigantische risico’s aan. Want stel dat Labour een akkoord bereikt met May over een zachtere brexit-deal (een permanent verblijf in de douane-unie, waardoor de Britten met zo min mogelijk handelsbarrières kunnen blijven handeldrijven), dan bestaat de kans dat leider Jeremy Corbyn nog meer van zijn parlementsleden zal zien opstappen, iets wat in februari ook al gebeurde. Zij zullen Corbyn dan beschouwen als de man die brexit uiteindelijk mogelijk maakt. Ook veel Labour-kiezers zullen dat hun leider niet in dank afnemen.
En tegelijk kan premier May eenzelfde opstand verwachten in haar eigen partij als ze een knieval maakt richting Labour. De kans op opstappende ministers is levensgroot, evenals vertrekkende parlementariërs.
De meest uitgesproken hardliners zeggen nu al dat het onacceptabel is dat May “in bed is gedoken met een Marxist.”
Een snelle doorbraak in die gesprekken ligt daarom niet voor de hand. Sterker, de kans dat ze mislukken is nog altijd groter dan dat ze slagen.
Maar het uitstel tot 31 oktober is weer net te kort om het roer helemaal om te gooien. Het biedt onvoldoende tijd om een nieuw referendum te organiseren, mocht daar alsnog een meerderheid in het parlement voor ontstaan. Ook het afzetten van premier May, iets waar veel Conservatieven op aandringen zonder dat ze daar eenvoudige middelen voor hebben, zal hoe dan ook veel tijd in beslag nemen. Er zal een opvolger gekozen moeten worden, die zal dan opnieuw zijn of haar stempel willen drukken op het brexit-proces en opnieuw met de EU willen praten; daar is allemaal tijd voor nodig die er amper is.
Parlementsverkiezingen dan?
Ook dat is voor de Conservatieven op dit moment een heel slecht idee. De partij is door alle chaos weggezakt naar de laagste score in de peilingen in zes jaar. Tot 28 procent van de stemmen. Labour zou, bij de huidige peilingen, eenvoudig de verkiezingen winnen.
Er is, kortom, ondanks het uitstel en ondanks de korte vakantie voor de parlementariërs, nog lang geen zicht op een uitweg uit dit zich maar voortslepende brexit-drama.
Luister hier voor een podcast over de brexit.
Andere zaken
De Chinese premier en de Kroatische president
En dan nog even die andere top in Brussel tussen de EU en China of eigenlijk de afterparty. De Chinese premier Li Keqiang bezocht ook nog een speciale bijeenkomst van Balkan-landen, waar de echte zaken werden gedaan.
China wil bijvoorbeeld fors investeren in Kroatië. Li heeft het over een prachtig bloeiende, diamanten periode die eraan komt. Kroatië is populair bij Chinese toeristen, maar Li wil vooral zaken doen. En het jongste lid van de EU is daar maar al happig op. Zo happig zelfs dat ze vergaten de Europese Commissie te vertellen dat China mee gaat bouwen aan een nieuwe spoorlijn tussen Zagreb en Rijeka. Een spoorlijn waar ook veel Europees geld naartoe gaat.
Niet alle Balkan-landen zijn trouwens tevreden. Slovenië heeft grote moeite met de investeringen die de Chinezen doen in de Italiaanse havenstad Triëst.
Premier Cerar: “Het Italiaanse besluit om Chinese investeringen in hun havens toe te laten, benadeelt de Sloveense haven Koper enorm.”
De haven van Koper strijdt met Triëst om de grootste havenstad van de Adriatische zee te worden. Nu nog worden meer containers verwerkt in de Sloveense haven, maar als het aan de Italianen ligt duurt dat niet lang meer. De haven van Triëst, ooit de hoofdhaven van het Habsburgse Rijk, ligt iets gunstiger door de natuurlijk diepgang van maar liefst achttien meter. In Koper blijven ze steken op vijftien meter.
Op hun beurt verwijten de Italianen de Slovenen trouwens dat ze zich niet aan de EU-regels houden doordat niet alles geprivatiseerd, waardoor er veel staatsgeld bijzit.
De gevolgen voor bijvoorbeeld de haven van Rotterdam vallen trouwens mee. Want hoewel een container die in Triëst of Koper aankomt drie tot vier dagen sneller in Centraal- en Midden-Europa is, wordt in de Rotterdamse haven nog steeds meer lading verwerkt dan in alle Italiaanse havens samen.
Stilletjes op non-actief
Een aloude wet in de massacommunicatie luidt dat media maar één crisis tegelijk aankunnen. En dus viel het bijna niemand op dat de Europese sociaaldemocraten een drastisch besluit namen luttele uren voordat de brexit-top in Brussel begon. De regerende Roemeense PSD-partij wordt voorlopig op non-actief gezet. De betrekkingen worden bevroren heet het formeel. Tot na de verkiezingen in mei worden er geen evenementen in het land georganiseerd, moet de regering opheldering geven over de aantijgingen van corruptie en moet het de aanwijzingen van de Europese Commissie opvolgen.
De man die de aanwijzingen aan Roemenië geeft is Frans Timmermans, toevallig ook de man die lijsttrekker is namens de Europese sociaaldemocraten. Timmermans ergert zich al tijden aan de lakse manier waarop de problemen in het land, dat ook nog eens voorzitter is van de EU, worden aangepakt. Hij vindt dat met name de laatste jaren de ondermijning van de rechtstaat hard gaat. Enkele weken geleden kondigde Timmermans al aan dat er maatregelen zouden volgen. Dat gebeurde toen die andere grote partij, de christendemocraten, hun zwarte schaap de Hongaarse regeringspartij Fidesz schorsten.
Met tien zetels in de huidige fractie (in totaal 183) zijn de Roemenen een van de pijlers van de sociaaldemocraten.
Brexit-invloed
Als de Britten inderdaad verkiezingen moeten organiseren voor het Europees Parlement dan wordt het nog spannend wie de grootste partij wordt. Labour is nu goed voor 20 zetels. In dat geval zou de partij van Timmermans dichtbij komen.
Even een rekensom op basis van de laatste peiling:

  • Christendemocraten: 188
  • Sociaaldemocraten: 162 ( dus plus 20 zetels voor Labour)
Gaan we verder rekenen. Stel: de Hongaren en de Roemenen stappen uit de verschillende politieke families (of worden ze er uitgezet), dan is dit het beeld:

  • Christendemocraten: 177 (11 zetels voor Fidesz)
  • Sociaaldemocraten: 152 (10 zetels voor Roemeens PSD)
Timmermans liet trouwens deze week weten dat hij graag een linkse meerderheid in het nieuwe parlement wil. Laten we dan nog één rekensom maken.
In een parlement met de Britten is de meerderheid 376 zetels (immers 750 leden).
In een parlement zonder de Britten is de meerderheid 353 zetels.
Timmermans komt op 162 met zijn partij en wil daar 51 zetels van de Groenen bij tellen en 72 van de liberalen en ook nog 49 van de uiterst linkse partijen (waar de SP en de Partij voor de Dieren bij zitten). In totaal komt hij dan op 334 zetels.
Maar als de partij van Macron goed zou scoren - de peilingen hebben het nu over 22 zetels - dan zou hij op 356 uitkomen. Oftewel net geen meerderheid van 376 zetels. Zonder de Britten zou hij ook te laag uitkomen.
Kijk hier voor een vlog over Timmermans
Het eerste debat
Het eerste lijsttrekkersdebat met tien lijsttrekkers in Brussel
Onwennig, nerveus en licht gespannen. Zo begonnen de Europese lijsttrekkers aan hun eerste grote verkiezingsdebat. Op nauwelijks 200 meter van de plek waar de Europese brexit-top werd gehouden, debatteerden ze voor het eerst tijdens deze campagne.
Een mix van oudgedienden en nieuwelingen. De lijsttrekkers bij VVD, SP en de SGP zijn nieuw. Denk doet voor het eerst mee. En de PVV-lijsttrekker is een oudgediende, maar heeft de laatste jaren niet aan veel debatten meegedaan.
De lijsttrekker van 50Plus is een klein beetje nieuw. Toine Manders noemt zich zelf en zijn programma 2.0. Hij heeft eerder voor de VVD in het Europees Parlement gezeten. Ze stonden tegenover de oudgedienden Bas Eickhout van GroenLinks, Sophie in’t Veld van D66, Anja Hazekamp van Partij voor de Dieren en Esther de Lange namens het CDA. Alleen Forum en de PvdA doen niet mee aan het debat.
De toon wordt vrij snel gezet als Malik Azmani (VVD) het tijdens een landbouwdiscussie heeft over een mes in de rug van de boeren, en Arnout Hoekstra (SP) Denk-voorman Ayhan Tonça een loopjongen van het kapitalisme noemt.
Azmani, die een stuk bescheidener is dan zijn voorganger Van Balen, produceert vlot de oneliners over het klimaat. “Nederland armer en de rest van Europa een graadje warmer.” Hij wil met klimaat niet voorop lopen, zegt hij tegen Eickhout van GroenLinks.
Voorbereiding is het halve werk
Anja Hazekamp van de Partij voor de Dieren heeft zich goed voorbereid. Ze heeft eens nagekeken wat het stemgedrag van 50Plus-lijsttrekker Toine Manders is geweest. “U heeft altijd gepleit voor verhoging van de pensioenleeftijd”, zegt ze tegen de voorman van de partij, die juist wil dat dat die leeftijd niet omhoog gaat. Manders moet het antwoord schuldig blijven.
De eerste pittige woordenstrijd komt over wat er gedaan moet worden met landen die zich niet aan de regels houden. Het CDA gooit de stelling afspraak is afspraak er in. “Daar valt Italië onder dat zich aan de begrotingsregels moet houden, maar ook landen als Polen en Hongarije, die de rechtstaat moeten respecteren.” 
SGP-voorman Bert-Jan Ruissen is het daar mee eens, maar vindt wel dat de EU zich niet overal mee moet bemoeien. Hij wil dat de lidstaten zelfstandig een keus moeten kunnen maken of ze tegen bijvoorbeeld het homohuwelijk zijn en wil geen belerende vingers zien van andere politieke partijen.
Don’t mention the war
Even schrikt de zaal op. Marcel de Graaf van de PVV heeft het over een Europees leger. Hij moet er niet aan denken dat Nederlanders onder bijvoorbeeld een Duits commando komen te staan. Hij wil vooral de NAVO in tact houden.
Denk-lijsttrekker Tonca is de enige die een Europees leger wel ziet zitten, ook omdat de verhouding met de Amerikanen nu niet echt optimaal is. Dat vindt De Graaf klinkklare onzin. “Er wordt door de EU-elite een conflict gecreëerd met de Amerikanen. Dat is er helemaal niet. De Amerikanen zijn onze beste bondgenoot.”
De PVV en Denk botsen tijdens het debat nog een keer. De PVV pleit voor het sluiten van de grenzen. Een opmerking van De Graaff over Hoofddorp, waar onlangs een steekpartij plaatsvond, zorgde voor vonken bij Denk. “Typisch PVV: wijzen op de gevaren van het grote kwaad.” Zijn houding is volgens Tonca juist gevaarlijk. “Na 23 mei is Denk hier, denk daar maar aan.”
Ook over migratie ontstaat een fel debat. D66 houdt een pleidooi om meer migranten naar Nederland te halen. We vergrijzen, zegt Sophie in’t Veld. Dat is tegen het zere been van zowel de PVV als de SP. “Koloniaal”, noemt lijsttrekker Hoekstra het. Hij wil arbeidsgehandicapten aan het werk helpen. “Er zijn genoeg mensen die in de zorg aan de slag willen, daar hebben we geen mensen uit Afrika voor nodig, als we ze maar op de juiste manier waarderen”, aldus Hoekstra.
Na anderhalf uur is het afgelopen. De lijsttrekkers gaan snel naar hun campagneteam om te horen of ze het goed hebben gedaan. De conclusie is dat het voor een eerste debat behoorlijk levendig was. De komende weken wordt nog op heel veel plekken gedebatteerd. En op de woensdagavond voor de verkiezingen is het slotdebat op tv. Dit debat is te zien op NPO Politiek (het hele weekend) en via deze link.
En dan is er ook nog een podcast over de verkiezingen en die kan je hier luisteren.
Klimaat in een grot
De Finse partijen hebben volop campagne gevoerd
In Finland zijn de debatten achter de rug. De bevolking mag vandaag naar de stembus. En ook hier staat klimaat hoog op de agenda. Wat daarbij opvalt: alle partijen zijn voorstander van kernenergie. Ook de permanente opbergplaats voor kernafval, de eerste ter wereld, is in Finland onomstreden. Vanuit het land dat per 1 juli voorzitter wordt van de EU een verhaal van onze Scandinavië correspondent Rolien Creton.
“In andere landen vinden ze dat erg raar”, zegt Pasi Tuohimaa van kernenergie-producent Posiva. “Maar wij vinden dat deze generatie de verantwoordelijkheid heeft om het kernafval op te ruimen.”
De smalle, stoffige tunnels op 450 meter onder de grond vormen een stad op zich. Onkalo, wordt de plek genoemd, ofwel schuilplaats of nest. De tunnels bestaan uit Fins graniet van een paar miljard jaar oud. Geen materie waar je makkelijk doorheen komt. “Onze strategie is boren en opblazen”, legt geoloog Jani Junnila uit.
Hij zit achter het stuur en is even de weg kwijt: alle ondergrondse tunnels lijken op elkaar. Hij rijdt achteruit en keert om, naar een plek waar schachten zijn geboord. Daar zal het kernafval uiteindelijk in verzegelde koperen buizen terecht komen. Vervolgens zullen de schachten en tunnels met klei worden gevuld. En als daarna de ingang is afgedicht, is Onkalo volgens de Finnen totaal onbereikbaar geworden. Zonder controle en bewaking door mensen en onafhankelijk van invloeden van buitenaf zoals natuurrampen of wereldoorlogen. Een graftombe voor kernafval voor 100.000 jaar.
Extra geld voor kernafval
De opbergplaats ligt op het schiereiland Olkiluoto, aan de Westkust van Finland. In de bijbehorende gemeente Eurajoki hebben bewoners zelfs gestreden om de kernafval-opbergplaats toegewezen te krijgen. Gedurende het selectieproces hadden gemeenten vetorecht. Twee gemeenten bleven op het laatst over en Eurajoki “won”.
“Dat voelde ook echt als een overwinning”, vertelt burgemeester Vesa Lakaniemi. De gemeente heeft al twee operationele kerncentrales en een derde die volgend jaar in gebruik wordt genomen. Het opbergen van het kernafval betekent voor deze afgelegen gemeente niet alleen banen, maar ook extra belastinginkomsten die betaald worden door de kernenergie-producent. Met dat geld werd Eurajoki volledig gemoderniseerd.
De burgemeester somt op: een vervallen landgoed uit de 17e eeuw werd gerenoveerd en kan nu voor onderwijs, conferenties en feesten worden gebruikt. Er is een nieuw, hypermodern gezondheidscentrum gekomen. “Natuurlijk met een aparte afdeling voor ouderen”, aldus Lakaniemi. De scholen in de gemeente kregen basket- en voetbalvelden en er werd een nieuwe ijshockeyhal uit de grond gestampt. Lakaniemi: “Eurajoki is nu ook aantrekkelijk voor jonge gezinnen geworden.”
Geen CO2-uitstoot
Maar ook Finnen buiten de gemeente zijn positief over kernenergie. Finland heeft in totaal vier operationele kerncentrales en twee in de maak. Discussies over het bestaansrecht van kernenergie worden niet gevoerd. De Finnen zien kernenergie als een noodzakelijke tussenstap met het argument: het is CO2-vrij en met zon, wind en water alleen redden we het op dit moment niet.
Het Finse Onkalo is de eerste permanente opbergplaats voor kernafval ter wereld. In principe zou Finland ook kernafval van andere landen kunnen importeren. Maar Pasi Tuhoimaa schudt zijn hoofd bij het horen van die mogelijkheid: “Dat verbiedt de Finse wet. Maar ik ben ervan overtuigd dat andere landen met vergelijkbaar graniet het opbergen van kernafval op den duur zullen commercialiseren.”
Gedachten over hoe het verder gaat
Sibiu in Roemenië
Of het de klimaatverkiezingen worden of dat het belangrijkste thema migratie wordt, of dat het over meer of minder Europese Unie gaat zullen we zien. Feit is wel dat het huidige kabinet klimaat heel belangrijk vindt.
Nederland wil dat in de nieuwe Europese Commissie de vicevoorzitter (de opvolger van Timmermans) zich gaat bezig houden met klimaat. Op die manier, zo klinkt het in kabinetskringen, geeft je het signaal dat Europa klimaat echt belangrijk vindt.
De 27 EU-leiders spreken binnenkort in Sibiu (Roemenië) tijdens een extra top over hoe het na de verkiezingen verder gaat. Dan zal het ook gaan over de samenstelling en de taken van de nieuwe Europese Commissie. De premiers (en presidenten) zullen proberen een actielijstje op te stellen, waarbij het wat Nederland betreft vooral over klimaat, energie, migratie en geopolitiek moet gaan. Het moet een soort to-dolijst voor de nieuwe ploeg Eurocommissarissen worden. Ook Frankrijk heeft een groot aantal wensen, waaronder een begroting voor de eurozone, maar daar heeft Nederland weer moeite mee.
Ook de samenstelling van de Commissie moet wat ons land betreft op de schop. De huidige Commissie heeft eigenlijk zes vicevoorzitters. Timmermans is formeel de eerste vicevoorzitter, de plaatsvervanger van Juncker. Daarnaast heb je nog de gewone vicevoorzitters.

  • Valdis Dombrovskis - euro, sociaal beleid, kapitaalmarkt
  • Jyrki Katainen - banen, groei, concurrentie
  • Maros Sefcovic - energie
  • Andrus Ansip - digitale markt
  • Frederica Mogherini - Buitenlands beleid (hoge commissaris genoemd)

Dat kernkabinet kan best iets uitgebreid worden, zodat je eigenlijk een soort dagelijks bestuur krijgt. Ieder land houdt dan wel z'n eigen commissaris zodat er geen teleurstelling ontstaat bij landen die geen commissaris hebben. Maar net als bij het Britse kabinet krijg je verschillende soorten commissarissen. Ook daar gaan de leiders het in Sibiu over hebben.
De laatste keer
Europees Parlement Straatsburg
Ze zijn bijna klaar. Deze week is de laatste vergaderweek van het parlement in Straatsburg, daarna is het tijd voor de verkiezingscampagne. Maar tot die tijd is het onrustig aan het front. Bijou van der Borst van NOS Bureau Europa ziet twee strategieën. Zo snel mogelijk wetten afstempelen, zodat nieuw verkozen parlementariërs straks geen invloed meer kunnen uitoefenen. En de zaak driftig tegenwerken om de discussie over de verkiezingen heen tillen.
Zo hoopt Nederland, met steun van een groot aantal Nederlandse politici, het mobiliteitspakket nog even af te hameren. Met overwinningen over detachering van chauffeurs en rij- en rusttijden zouden ze kunnen scoren voor de verkiezingen. Ook Frankrijk en Duitsland staan klaar met de stempel.
Verschillende parlementariërs proberen daar een stokje voor te steken. Met succes op het eerste gezicht. De premier van Bulgarije riep via Facebook zijn collega’s uit Griekenland, Spanje, Portugal, Slowakije en Kroatië op om het debat over het mobiliteitspakket te verlengen. Er werden opeens 1574 amendementen ingediend.
Wim van de Camp CDA: “Een typisch geval van filibusteren. Het is een proceduretruc om de boel te frustreren.”
Van de Camp is rapporteur van de werkgroep, die juist in het leven is geroepen om tijd te winnen. Zij bereiden het werk voor zodat het parlement daarna zo snel mogelijk kan stemmen.
Maar stemmen over meer dan vijftienhonderd amendementen daar had de voorzitter van het parlement, Antonio Tajani, geen trek in. En dus ging het retour richting de werkgroep. Uiteindelijk nam, tot ongenoegen van de Bulgaarse premier, het parlement vorige week het voorstel aan.
Wat haalt het niet?
Het gemeenschappelijk landbouwbudget is niet op tijd. Altijd een controversieel onderwerp, er gaat immers 37 procent van het geld naar toe. Europarlementariërs in de landbouwgroep gingen tevergeefs in een hogere versnelling. In plaats van één keer per week onderhandelde de groep drie à vier keer per week. Er lag een stapel van 5.253 amendementen op tafel.
Het regent de laatste weken ook persberichten van politici die vlak voor de verkiezingen nog wat bereikt hebben. Of - en dat is dus die andere variant - die zaken hebben tegengehouden.
Overigens verdwijnt al het werk niet in de prullenbak. Na de verkiezingen pakken de nieuwe politici het werk van hun voorgangers weer op. Het kan natuurlijk wel dat amendementen worden ingetrokken, al is het maar omdat de verkiezingen voorbij zijn.
Waar praten ze over?
Deze week komen de pulsvissers naar Straatsburg. Ze vertrekken maandagavond uit IJmuiden en willen dan de definitieve stemming over het verbod op pulsvissen bijwonen.
Er wordt gesproken over een Europese arbeidsautoriteit, een instituut dat er voor moet zorgen dat lidstaten op het gebied van sociale zekerheid niet langs elkaar heen werken.
De uitstoot van CO2 voor zwaardere voertuigen komt aan de orde, een regeling om klokkenluiders beter te beschermen en plannen om burgerorganisaties (ngo’s) meer geld te geven.
Annie zien
Zoals gezegd: het is verkiezingstijd en dus moet de kiezer niet vergeten worden. Een van de mensen die bijna altijd groepen ontvangt, of het nu op Place Luxembourg in Brussel is of het parlement in Straatsburg, is Annie Schreier-Pierik. Deze week komt, volgens haar eigen telling de vijfduizendste bezoeker langs.
Een groot deel van de bezoekers komt deze week niet alleen voor de politica, maar ook voor het Rijssens Mannenkoor. De heren zingen in het parlement en in de grote kathedraal van Straatsburg.
De belangstelling voor de verkiezingen bij kiezers in het buitenland neemt trouwens toe. Tot op heden hebben ruim 60.000 Nederlanders zich als kiezer in het buitenland laten registreren. Dat is bijna drie keer zoveel als bij de verkiezingen in 2014. De cijfers komen van de gemeente Den Haag, die over stemmen in het buitenland gaat.
Volgens burgemeester Pauline Krikke van Den Haag komt het waarschijnlijk doordat kiezers zich sinds 2017 nog maar een keer hoeven te registreren en dan automatisch hun stembiljet opgestuurd krijgen.
Pauline Krikke: “Dat scheelt Nederlanders in het buitenland een hoop papierwerk. Stemmen vanuit het buitenland zal altijd lastiger blijven dan wanneer je in Nederland woont en naar het stembureau op de hoek van de straat kunt lopen. We doen er echter alles aan om het zo makkelijk mogelijk te maken.”
Overigens betekent registreren niet altijd dat mensen daadwerkelijk gaan stemmen.In 2014 stemden 16.000 mensen van de 23.000 kiezers die zich hadden laten registreren. Klik hier voor meer informatie en inschrijven.
Spanje wil ontgiften
Nog even naar Spanje. Daar maken ze zich namelijk flinke zorgen over het imago van het land in Europa. En zelfs in de wereld. Er is enorme blikschade door de ramkoers van de Catalaanse separatisten, erkent staatssecretaris Irene Lozano tegenover onze man in Madrid Rop Zoutberg. “Er is veel gif gezaaid”, zegt ze.
Lozano staat sinds kort aan het hoofd van de afdeling ‘España Global’. De lobbygroep zetelt in een ministerieel gebouw bij het stadion van Real Madrid. De enige taak van de afdeling is om in het buitenland een positief beeld van het land neer te zetten. Maar ook in Spanje worden spotjes uitgezonden. De ietwat houterige filmpjes tonen Spanjaarden die vertellen hoe trots ze zijn op hun land. 
Eres España Global
Ze voert onafgebroken gesprekken met diplomaten, partijen en deelstaten om ze mee te krijgen in de opbeurende strategie. Met name de twijfels over het democratisch gehalte van Spanje moeten worden gladgestreken. Volgens Lozano hadden separatisten te lang vrij spel. “Alles werd tegen Spanje ingezet. Het is makkelijk winnen als je geen ander team tegenover je op het veld hebt.”
Onafhankelijkheidspartijen lukte het zo om buiten Spanje het beeld neer te zetten dat de overgrote meerderheid van de Catalanen een republiek wil, meent ze. “Dat beeld genereerde enorm sympathie in Europese landen. Het ontaardde in een complete oorlog over informatie en in fake news.”
Als voorbeeld noemt ze de brief die 41 Franse senatoren aan de EU en president Macron stuurden. De politici vragen in de brief om respect voor de vrijheden en fundamentele rechten in Catalonië. Ook hekelen de senatoren de berechting van politici die betrokken waren bij het referendum in 2017. 
De Franse Kamerleden kregen afgelopen dagen bijval van de Amerikaanse Nobelprijswinnares Jody Williams. De activiste bezocht Barcelona en gaf haar steun aan de “Catalaanse politieke gevangenen”, die berecht worden in een politiek proces. “Het past allemaal binnen de wereldwijde groei van repressie”, meende Williams.
Steeds weer die misinformatie, op een of andere manier hebben we het verhaal niet goed verteld, gromt Lozano. Ze knikt na de vraag of de regering ook niet in eigen land aan de slag moet. “Nog altijd bestaat de mythe dat alleen in Catalonië tegen Franco werd gevochten, dat alleen zij slachtoffer waren. Het wordt tijd dat we die geschiedenis corrigeren en ook aan de Spanjaarden zelf vertellen.”
En verder
Is dinsdagavond het eerste Spitzenkandidaten-debat in Straatsburg tussen Manfred Weber en Frans Timmermans. Het wordt vanaf 20:30 uuur uitgezonden op de Franse televisie.
Houdt het EP een hoorzitting over waar het Europese geld van de Tsjechische premier Babis is gebleven. Wat klopt er van de verhalen dat de premier subsidies voor persoonlijk gebruik heeft ontvangen? De hoorzitting is wel achter gesloten deuren.
Begint Artsen zonder Grenzen een vaccinatieprogramma om longontsteking bij vluchtelingenkinderen op de Griekse eilanden Chios, Samos en Lesbos te voorkomen. Het normaal vrij dure vaccin kan relatief goedkoop gebruikt worden, omdat sprake is van een humanitaire noodsituatie.
Maandag natuurlijk weer de wekelijkse rubriek over de EU op NPO Radio 1 Brussel bij Nacht met deze week Tijn Sadée. Luister hier naar de aflevering van vorige week.
Deze nieuwsbrief kwam tot stand met medewerking van Sander van Hoorn, Rop Zoutberg, Mustafa Marghadi, Bijou van der Borst, Mitra Nazar, Conny Keessen, Rolien Créton, Tim de Wit, Judith van de Hulsbeek, Frank Renout, Wouter Zwart, Arjan Noorlander, Tijn Sadée, en Thomas Spekschoor.
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Brussel Inside met Revue.