Bekijk profielpagina

Brussel Inside - Dat was het dan

Revue
 
Dat was het dan. Hoewel je kan ook zeggen, nu begint het pas. Maandag komt Michel Barnier met zijn pl
 

Brussel Inside

2 februari · Editie #122 · Bekijk online
De nieuwe Europese Commissie is begonnen. Klimaat, geld, migratie en geopolitiek vormen de hoofdmoot van de nieuwe ploeg. Brexit is een feit, maar de brexit-discussie is nog lang niet voorbij. Bert van Slooten van NOS Bureau Europa verzamelt samen met zijn collega’s in Europese hoofdsteden de scherpe analyses en hardnekkige geruchten.

Dat was het dan. Hoewel je kan ook zeggen, nu begint het pas. Maandag komt Michel Barnier met zijn plan voor de onderhandelingen en vis is van groot belang daarbij.
Brussel wil vooral vooruit kijken. De discussie moet gaan over klimaat, digitale mogelijkheden en het woord brexit willen ze zo min mogelijk horen.
De eerste grote politieke debatten komen er al aan. Eind deze maand praten de EU leiders over de begroting. Premier Rutte moet woensdag op het kantoor van EU-voorzitter Charles Michel komen.
Ondertussen kloppen Bulgarije en Kroatië hard op de deur van de euro.
Ook zonder het Verenigd Koninkrijk is er gewoon een nieuwsbrief.
Deze week is de lengte 2489 woorden.
Leestijd ruim 12 minuten (echt waar).
Blijf ons volgen @BrusselInside

Taaie vis
 De Britten laten er in ieder geval geen gras over groeien. De regering is met een visserijwet gekomen, waardoor de Britse wateren en de visserijsector ‘onafhankelijk’ zijn als er volgend jaar geen handelsakkoord is.
Hannah van der Wurff over vis, visgronden en Britten die het hard spelen.
De wet bepaalt dat het Verenigd Koninkrijk zelf kan bepalen wie er mag vissen en wie niet. Voor het eerst sinds 1973 is de visgrond weer Brits, zo staat in de toelichting op de wet te lezen. De andere EU-landen moeten zich aan de Britse vis-wet houden en niet meer andersom. Niemand mag meer in de Britse wateren varen zonder een speciale vergunning.
De eerste reacties van de vissers uit de andere EU-lidstaten zijn teleurgesteld.
Nederlandse Vissersbond: “Dit is olie op het vuur.”
Even wat cijfers:
  • De import vanuit de EU naar het Verenigd Koninkrijk bedraagt 1,1 miljard euro (cijfers uit 2016)
  • De export naar de rest van de EU is 1,4 miljard euro
  • Nederlandse vissers exporteren 140 miljoen euro
  • Nederland importeerde 125 miljoen euro aan vis
Volgens onderzoek van de Universiteit Wageningen importeren de Britten ruim de helft van hun vis uit de EU en exporteren ze zelfs driekwart.
Omroep Flevoland
De EU gaat hard inzetten op het behoud van de bestaande visserijregeling in de onderhandelingen met Groot-Brittannië na de Brexit. Dat staat volgens een Britse tabloid in een uitgelekt EU-document. Dat zou gunstig zijn voor de Urker vissersvloot. https://t.co/xmkMkcfKOG
7:49 AM - 28 Jan 2020
Klik hier voor een handig kaartje om de import en export te zien.
De zorgen bij de rest van de EU-lidstaten zijn volgens de Europese Visserij Alliantie te begrijpen. De meeste vis wordt gevangen in Britse wateren. Ze komen op maar liefst 42 procent uit. De oer-Hollandse honger naar haring wordt zelfs voor 82 procent gevoed door de vangst uit Britse wateren. Het worden stevige onderhandelingen en de vis zal, zoals Kniertje al wist, duur betaald worden. Want in ruil voor toegang tot hun visgronden zullen de Britten heel wat terug willen hebben.
Wat een gewone dag
Ze waren eerst in retraite geweest. Even bijpraten op een leuk landgoed over de toekomst van de EU. Daarna zouden ze een persconferentie geven, maar niet in Brussel. Niemand mocht op 31 januari in Brussel zijn en als het niet anders kon, dan moest je zo onzichtbaar mogelijk door de straten lopen.
Maar uiteindelijk, op het allerlaatste moment, bedachten ze zich. Het werd een kleine ceremonie. Geen overdracht van vlaggen, of een ondertekening, maar een persmoment op een bijzondere plek.
De locatie was zorgvuldig gekozen. In het bezoekerscentrum van het Europees Parlement, het Parlamentarium, hangt een permanente tentoonstelling over de geschiedenis van Europa. Op de vloer ligt een enorme landkaart van Europa. En op die vloer stonden de stoelen voor de journalisten. We zitten op de grens van Nederland en België en kunnen als we een beetje schuiven op Londen terecht komen.
Von der Leyen: “De komende maanden zijn beslissend voor de relatie tussen de EU en het Verenigd Koninkrijk. We zijn niet pessimistisch vandaag, we zijn niet optimistisch, we zijn vooral vastberaden.”
Charles Michel (Europese Raad) en Von der Leyen (Europese Commissie) herhalen wat ze de afgelopen weken hebben gezegd. Het is vooral David Sassoli, de voorzitter van het Europees Parlement, die iets meer dan de plichtmatige woorden spreekt. “Ik snap niet dat iedereen ons uit elkaar wil spelen. Niet alleen binnen, maar ook van buiten de Europese Unie. We zijn de grootste economie van de wereld, maar we willen wel regels, want zonder regels krijg je het recht van de sterkste. Maar wellicht is dat de reden voor anderen om de EU zo aan te vallen,” aldus Sassoli.
Kleine Franse dorpjes lijden onder brexit
Bijna 800 Britten die in Frankrijk in een gemeenteraad zitten, moeten opstappen. Ze zijn geen EU-burger meer en raken hun politieke baan in Frankrijk daardoor kwijt. Merci Brexit! Frank Renout bericht.
“Ik maak me daar boos over, ja’’, vertelde Andrew Nixey (52) in de Franse krant Le Parisien. "Ik leef in Frankrijk, en ik betaal belasting in Frankrijk!’’
Nixey stak 20 jaar geleden het Kanaal over en is al jaren gemeenteraadslid in het dorpje Saint-Martial-sur-Isop, ten noordwesten van Limoges. Er wonen maar 140 mensen. En van die 140 is bijna de helft ook nog Brits. "Ik werk hier graag als raadslid en help de burgemeester ook als er zaken vertaald moeten worden voor inwoners’’, vertelde Nixey.
Maar door de brexit zit zijn overzeese politieke carrière erop, net zoals die van alle Engelse gemeenteraadsleden. Frankrijk telt in totaal 757 gemeenteraadsleden met de Britse nationaliteit. Ze zijn daarmee de grootste groep buitenlanders met een lokale politieke functie.
Niets te kiezen
In maart zijn er weer gemeenteraadsverkiezingen in Frankrijk. De Britten mogen dan voor het eerst niet meer stemmen en ook niet verkiesbaar zijn.
Voor een dorp als Saint-Martial-sur-Isop heeft dat praktisch en electoraal grote gevolgen. Door het wegvallen van de 40 procent aan Britse kiezers, kan nog maar 60 procent van de inwoners (lees: de Fransen) wèl stemmen. De uitslag is daarmee nauwelijks nog representatief te noemen.
Die nieuwe regels gelden vanzelfsprekend in heel Frankrijk voor álle ongeveer 150.000 Britten die er wonen. En de opwinding daarover is groot. In veel Franse media doen de Engelsen hun beklag – vooral omdat ze nu het slachtoffer worden van het stemgedrag van hun landgenoten. "Ik schaam me dood voor hoe de Britten hebben gestemd’’, zei het Britse gemeenteraadslid Barbara Meunier in de Journal du Dimanche.
Dagblad Le Monde maakte een rondgang langs Franse dorpjes met scheidende Britse inwoners/politici . "Ik had nooit gedacht dat het vertrek van het Verenigd Koninkrijk uit de EU gevolgen voor onze kleine raadszaal zou hebben’’, aldus burgemeester Benoît Savy van Montrollet (300 inwoners). Hij ziet met lede ogen zijn raadslid Norman Cox verdwijnen.
Is er geen oplossing?
Jawel, er zijn mogelijkheden: de Britse raadsleden kunnen de Franse nationaliteit óf een andere EU-nationaliteit aanvragen. Andrew Nixey van Saint-Martial-sur-Isop wil graag Fransman worden: de aanvraag is de deur uit. Maar een beslissing daarover komt te laat, vermoedt hij. Zijn collega Donogh O’Brien – gemeenteraadslid in Saint-Outrille (200 inwoners, ten zuiden van Orléans) mag wèl blijven: hij nam de Ierse nationaliteit aan: "Als de Engelsen niet Europees meer willen zijn, wil ik niet meer Engels zijn.’’
Overigens werkt het ook andersom. De Franse chef-kok Claude Bosi wordt in Londen de deur gewezen. Hij vestigde zich 23 jaar geleden in de Britse hoofdstad, opende er twee restaurants, heeft inmiddels twee Michelinsterren, maar kreeg nul op het rekest toen hij vroeg te mogen blijven. "U heeft onvoldoende bewijzen overlegd die aantonen dat u een gekwalificeerd persoon bent”, stond in de kille brief die hij terugkreeg. “Het voelt als een trap tegen mijn ballen’’, reageerde de chef-kok boos. "Ik heb in Londen 60 man in dienst en dan zeggen ze: we hoeven u niet.’’
Nieuwsuur
De Britse gemeenschap in #Brussel telt 30.000 zielen. Het merendeel van hen werkt voor de Europese instellingen en stemde '#remain', maar moet nu dealen met de gevolgen van het '#leave'. #brexit #Nieuwsuur https://t.co/9zjKgrVPhU
10:15 PM - 29 Jan 2020
Ook in Brussel zelf vloeien Britse tranen. Er wonen 30.000 Britten en ze werken bij Europese instellingen (parlement, Commissie en Raad), en ook bij lobbykantoren of als diplomaat. Ze hebben een eigen gemeenschap in de hoofdstad van Europa. Er is een Britse supermarkt, net buiten de hoofdstad, waar ze typische Britse producten verkopen, zoals de christmas pudding. Een man die we tegenkomen doet boodschappen met zijn zoontje. Hij blijft. “Ik ben achter in de vijftig. Voor mij heeft het geen zin om een hele nieuwe carrière te beginnen. Ik maak me zorgen over de dertigers en veertigers die opeens iets heel anders moeten gaan doen.”
Bisschop Robert Innes van de Anglicaanse kerk komt ze dagelijks tegen. “Veel mensen zijn depressief. Ze voelen zich onbegrepen alsof hun hele levenswerk, al die uren die ze hebben gewerkt voor de Europese Unie, voor niks is geweest. Ze voelen zich afgewezen.”
De nieuwe verhoudingen
Met het vertrek veranderen ook de verhoudingen in het Europees Parlement. We weten al dat de christendemocraten de grote winnaar zijn, maar wat betekent dit?
VoteWatch onderzocht hoe er de afgelopen maanden, met de Britten erbij, gestemd is.
En wat blijkt? De Groenen zijn vrij invloedrijk, de christendemocraten worden veel meer een Oost-Europese partij. De nieuwe liberalen van Renew winnen de meeste stemmingen, maar zijn onderling wel vaak verdeeld. Het parlement is links als het gaat om milieuvoorstellen, maar ook op gebied van economie en belastingmaatregelen. Maar weer rechts als het gaat over handel en buitenlands beleid.
De Groenen hebben de grootste fractiediscipline in het parlement. De liberale Renew is bij elke stemming van belang voor de meerderheid, maar hebben verschillende richtingen in hun beweging (D66 en de VVD). Toen de partij nog ALDE werd genoemd en onder leiding van Guy Verhofstadt stond was het meer een eenheid. De Fransen (van Macron) hebben vaak een afwijkende mening, maar kunnen nu de Britse libdems vertrokken zijn meer invloed krijgen binnen de partij. Opvallend is dat de Roemeense fractievoorzitter Ciudadanos vaker met zijn Roemeense partijgenoten meestemt en niet altijd kiest voor het standpunt van de hele Renew-fractie.
Opvallend is ook de afnemende fractiediscipline bij de christendemocraten. Met name de Hongaren (Fidesz), die weliswaar geschorst zijn maar nog steeds deel uitmaken van de partij, stemmen meer met de Conservatieven (ECR) mee en met de partij van de nationalisten van Le Pen en Salvini. Waar bij de christendemocraten de macht aan het verschuiven is naar Oost-Europa zien we bij de sociaaldemocraten de oprukkende invloed van Zuid-Europa, helemaal nu de Labour-partij is vertrokken.
De sociaaldemocraten zijn het vooral oneens als het gaat over het buitenlands beleid. Met name over Venezuela, Bolivia en Rusland verschillen de meningen. Maar ook over handelsovereenkomsten is de partij verdeeld.
Een verschuiving vinden we verder bij de conservatieven (ECR) waar Forum voor Democratie en de SGP bij aangesloten zijn. Die partij werd altijd gedomineerd door de Britse conservatieven. Na de laatste verkiezingen hebben de Polen (PiS) de macht over genomen. Waar de Britten altijd een kleine overheid propageerden, hebben de Polen een andere visie.
Het hele onderzoek is hier te lezen.
10..9…8…7…
Nigel Farage kon zijn geluk niet op. Hij telde de secondes af naar het moment waar hij zijn hele politieke leven voor had gestreden. Om 23.00 uur Britse tijd was het vertrek uit de EU een feit. Met duizenden tegelijk zong Farage het Britse volkslied, gevolgd door ‘Bye, Bye, EU!’ Tim de Wit was er bij.
Zonder Farage was dit alles nooit gebeurd. En zeker voor iemand die er tot zeven keer toe niet in slaagde om een zetel in het Lagerhuis te bemachtigen, heeft hij ongekend veel invloed op de Britse politiek gehad.
Onder zijn leiding groeide Ukip uit tot een luis in de pels in het Europees parlement. Wist hij er de grootste partij van te maken bij de Europese verkiezingen van 2014, waardoor toenmalig premier Cameron de druk voelde om voor een referendum over het EU-lidmaatschap te gaan.
En na al die jaren van onzekerheid, politieke twisten en drama’s, haalde hij gisteren zijn gram. “Het volk heeft het establishment verslagen”, zei hij. Zijn zetel in het Europees parlement is hij kwijt, politieke verantwoordelijkheid heeft hij in Groot-Brittannië nooit gedragen, maar zijn stempel op de Britse geschiedenis zal groot blijken te zijn.
En nu is het aan Boris Johnson, die het brexit-moment vierde met collega’s achter gesloten deuren op een receptie in Downing Street. Geen polonaise voor de camera’s, want Johnson realiseerde zich ook wel dat er miljoenen Britten waren die het vertrek uit de EU werkelijk afschuwelijk vinden.
Dus hoe nu verder?
Maandag zal hij in een speech meer duidelijkheid scheppen over de onderhandelingspositie van de Britten. Wat al duidelijk is, is dat de Britten willen divergeren: afwijken van EU-regels. Daar was het Johnson, en zijn brexiteers, immers allemaal om te doen. Helemaal loskomen van de EU was het soort brexit dat het waard was om voor te strijden. De rest was hooguit een slap aftreksel.
Politiek gezien zal hij daarom onder flinke druk staan om die uitspraken in de onderhandelingen waar te maken. Maar tegelijk zijn er grote economische belangen mee gemoeid. Talloze grote bedrijven vrezen voor het niet langer volgen van EU-standaarden, iets wat nodig is om zonder lastige grenscontroles te kunnen blijven handeldrijven. Hoe meer barrières, hoe slechter voor de economie.
Hun hoop is dat Johnson gedurende het jaar wel bijdraait en pragmatischer zal worden. Dat ook hij als premier echt geen economische recessie op z’n geweten zal willen hebben.
Maar voorlopig lijkt Johnson vooral het spoorboekje tot een behoorlijk harde brexit te volgen, met het risico dat de onderhandelingen met de EU zullen klappen.
Dat is het krachtenveld waarin de premier zal opereren. En hoe meer hij opschuift naar een gematigder toon, hoe luider Farage vanaf de zijlijn zal schreeuwen dat Johnson de brexit-kiezer verloochent. Het wordt toch weer een uiterst interessant en spannend brexit-jaar.
En dan toch de vlag
Truien zonder Britse vlag - Foto Hans Burgers
Truien zonder Britse vlag - Foto Hans Burgers
Ze waren er heel stellig over geweest. Er komt geen vlagmoment, geen ceremonie. Opeens zouden de vlaggen weg zijn. En zo ging het, geen aankondiging, geen poespas, geen muziek: de Britse vlag werd weggehaald en vervangen door de Europese.
Bij de Europese Raad kon het heel anoniem gebeuren. De hele dag hadden mensen nog, soms met tranen in hun ogen selfies gemaakt met de vlag, maar rond half acht in de avond was het gebouw nagenoeg leeg. Na een aantal keer oefenen werd een camera gehaald om het moment vast te leggen, waarna het later in de avond wereldkundig werd gemaakt.
Bert van Slooten
Het strijken van de vlag wordt geoefend in gebouw Europese Raad #brexit https://t.co/Yq5gg0nz6T
7:30 PM - 31 Jan 2020
Bij het Europees Parlement konden ze niet oefenen. Een groot aantal cameramensen had de gok genomen en stonden al vanaf ’s middags vroeg tegenover de vlag opgesteld. Maar toch was niet iedereen op tijd. De Chinese tv foetert dat tegen hun was gezegd dat het pas tegen middernacht zou plaatsvinden. Radioverslaggevers proberen zittend op de stoep een beschrijving te geven voor het verwisselen van de vlaggen.
Aanvankelijk wilde het kastje waar de touwen in zitten, waarmee de vlag naar beneden gehaald kan worden, niet open. Maar na het betere duw- en trekwerk komt er toch beweging in. De aanwezige camera’s zoemen in, de mobieltjes gaan de lucht in, waarna ook hier de vlag wordt vervangen door een Europees exemplaar.
Dan hadden de souvenirverkopers in de stad het beter voor elkaar. In de winkels in het centrum van Brussel zijn de Britse vlaggen verdwenen van de vele prullaria. De mokken, sokken en truien hebben geen Britse vlag meer. Twee Britse toeristen verbazen zich, maar de eigenaar van de zaak zegt dat het gewoon een kwestie is van op tijd bestellen in China. Dit was niet zo moeilijk te voorspellen. “En ach als ze er weer bij komen dan is binnen een week de boel hier weer bekleed met Britse vlaggen.”
En dan nu een #Catxit
De gevangen onafhankelijkheidsleider Oriol Junqueras vindt dat de Spaanse regering de veroordeelde Catalaanse politici moet vrijlaten. Ook moet premier Sánchez een nieuw referendum in Catalonië toestaan. Junqueras zegt dit in een exclusief gesprek met internationale media in Madrid, waaronder onze compañero Rop Zoutberg.
“Het einde van de onderdrukking moet het doel zijn”, zegt Junqueras in het interview, waarvan hier een uitgebreide versie.
“Om uit het politieke conflict te komen moet de vervolging stoppen. Er moet amnestie komen. Daarna gaan we regelen hoe de Catalanen kunnen beslissen over de toekomst van hun land.”
Junqueras werd vorig jaar tot 13 jaar gevangenisstraf veroordeeld voor opruiing en het financieren van het referendum van 2017. Toen stemden Catalanen tijdens een door het Constitutioneel Hof verboden volksraadpleging voor de onafhankelijkheid. Junqueras was destijds vicepresident en daarmee de tweede politiek verantwoordelijke na Carles Puigdemont. Ook andere leiders eindigden achter de tralies.
De onafhankelijkheid is nog altijd onontkoombaar, hamert Junqueras in het interview met buitenlandse correspondenten. “Het referendum van 1 oktober 2017 was een point of no return. Daar legden we de eerste steen van de toekomstige Catalaanse republiek - al wisten we wel dat de Spanje ver zou gaan om dat te verhinderen.”
Toch zal de Spaanse regering uiteindelijk wel moeten luisteren naar zijn beweging. Zijn partij, de Catalaanse ERC, steunde de komst van het nieuwe kabinet van de sociaal-democraat Pedro Sánchez. Ook in de toekomst heeft Sánchez de steun van ERC nodig, wil zijn minderheidsregering overleven.
Hij kijkt zonder wroeging naar zijn keuze in Spanje te blijven, waardoor hij onvermijdelijk werd gearresteerd. Dat was anders voor zijn baas Carles Puigdemont, die het land ontvluchtte en tegenwoordig europarlementariër is. “Ieder van ons deed wat hij of zij het beste vond. Ik besloot om in de buurt van mijn mensen te blijven, en om zo de buitenwereld het duivelse karakter van Spanje te laten zien. We wisten heel goed dat we in de gevangenis konden eindigen. Maar we zien dat als een etappe in onze weg naar de vrijheid van ons land. Onze gevangenis is de nederlaag van Spanje.”
-U bent een zeer gelovig mens. Wat denkt God van dit alles?
“Het zou pretentieus zijn als ik een mening gaf over de wegen van God. Ik ben er wel van overtuigd dat hij een ander idee heeft van rechtvaardigheid dan wat we hier in Spanje meemaken.”
Van 19 naar 21
De Bulgaarse Lev uit 1992
De Bulgaarse Lev uit 1992
De euro wordt binnenkort in Bulgarije en Kroatië het wettige betaalmiddel. De twee landen staan op het punt om formeel een aanvraag in te dienen. Als ze eenmaal de drempel over zijn, dan moeten de huidige 19 landen die al met de euro betalen stemmen over het verzoek. En alleen als de landen die nu al met de euro betalen, unaniem zijn, mogen Bulgarije en Kroatië toetreden tot de eurozone.
De euro wordt dan niet van de ene op de andere dag geïntroduceerd, maar de landen komen in een soort voorfase terecht, vergelijkbaar met de toetredingsonderhandelingen van landen die lid willen worden van de EU. “Alleen de voorwaarden om lid te mogen worden van de euroclub zijn een stuk helderder”, legt een nauw betrokken ambtenaar uit. “Als ze aan de criteria voldoen dan moeten ze lid worden, dan komt er geen politieke discussie.”
Formeel moeten alle EU-landen er uiteindelijk naar streven om met de euro te betalen, maar bijvoorbeeld Denemarken, dat keurig aan de voorwaarden voldoet, heeft een uitzondering bedongen. En ook Polen heeft laten weten vooralsnog niet aan de euro te gaan.
De verwachting is dat Bulgarije en Kroatië nog voor de zomer een formele aanvraag zullen indienen.
Blijft de baas?
De vraag is dan wie als voorzitter van de Eurogroep de zaak gaat behandelen. De termijn van de Portugees Centeno loopt namelijk af. En met het vertrek van zijn topambtenaar, de Nederlander Hans Vijlbrief (hij is staatssecretaris geworden) liggen opeens alle posities in de Eurogroep weer open.
Centeno lijkt niet te staan trappelen om nog twee jaar door te gaan.
“Ik vind het heel leuk wat ik doe, maar een termijn is een termijn.”
In Portugal gaat het verhaal dat premier Costa de huidige voorzitter van de Eurogroep wil benoemen als nieuwe gouverneur van de centrale bank. Een functie die toevallig vrij komt net voordat het huidige mandaat van Centeno afloopt.
En dus begint het grote namenspel weer. En dan valt de naam van de Spaanse Nadia Calviño opnieuw. Deze zomer nog met onder meer Jeroen Dijsselbloem in de race om topvrouw bij het IMF te worden. Een baan die uiteindelijk naar de Bulgaarse Kristalina Georgieva ging.
De geografische spreiding wordt wel een probleem. Want de Eurocommissaris die over de begroting gaat Gentilioni komt ook al uit Italië, zodat de belangrijke functies vooral in zuidelijke handen zijn. Voorwaarde is dan wel dat de opvolger van Hans Vijlbrief een noordelijke roots moet hebben.
Wie meer wil lezen, klik hier voor een analyse in de Financial Times over macht en onmacht van de eurogroep.
En verder
…..Onderzocht Peter Teffer voor het online blad Follow the Money (FTM) of de Europese landbouwsubsidies effectief en doelmatig zijn besteed. Het gaat om 9,6 miljoen euro’s (sinds 2007) die de EU heeft gegeven aan jonge boeren om ze te ondersteunen bij de overname van een boerenbedrijf. Lees hier.
…..Geeft het verhaal in zijn eigen krant Trouw een mooi inkijkje in wat Tim de Wit nou zo'n hele dag doet. Hoe hij aan nieuws komt, wanneer hij tijd heeft om te schrijven en hoe kort een onderwerp in het Journaal eigenlijk is. Lees hier.
…..Is de Belgische formatie al meer dan 250 dagen aan de gang. Het lukt maar niet om de tegenstellingen tussen de Walen en de Vlamingen te overbruggen. Maar wat blijkt nu, het is allemaal de schuld van de Romeinen. Daar is het misgegaan. De Vlaamse radio zocht het uit. Meer hier.
…..Krijgen de vertrekkende Britse politici wachtgeld mee. Hier een uitleg.
…..Krijgt de voorzitter van de EU Charles Michel maar liefst zestien premiers over de vloer deze week. Hij maakt haast want de EU-top komt eraan en er is nog geen begin van een overeenkomst over hoeveel geld de EU de komende jaren mag uitgeven. Het hele schema van Michel is hier te vinden.
…..Blijft Tim de Wit gewoon bij onze redactie, ook na de brexit. David Jan Godfroid wordt de nieuwe Balkan-correspondent. Hij volgt Mitra Nazar op die correspondent in Turkije wordt.
…..Is er natuurlijk een nieuwe Brussel bij Nacht-uitzending. Maandagavond op NPO Radio 1, omstreeks 23.30 uur.
Deze nieuwsbrief kwam tot stand met medewerking van Sander van Hoorn, Rop Zoutberg, Mustafa Marghadi, Mitra Nazar, Conny Keessen, Hannah van der Wurff, Rolien Créton, Tim de Wit, Judith van de Hulsbeek, Frank Renout, Wouter Zwart, Arjan Noorlander, Tijn Sadée, Saskia Dekkers en Thomas Spekschoor.

Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Brussel Inside met Revue.