Bekijk profielpagina

Brussel Inside - Beweegt al iemand?

Revue
 
Alleen als er bewogen wordt, komt er een oplossing. Zonder politici die van standpunt veranderen is h
 

Brussel Inside

31 maart · Editie #74 · Bekijk online
De strijd om de topbanen in de EU is bijna afgerond. Wie worden de nieuwe commissarissen? De brexit komt eraan en het gevecht over de verdeling van het geld - de nieuwe begroting - gaat beginnen. Bert van Slooten van NOS Bureau Europa verzamelt samen met zijn collega’s in Europese hoofdsteden de scherpe analyses en hardnekkige geruchten.

Alleen als er bewogen wordt, komt er een oplossing. Zonder politici die van standpunt veranderen is het helder, dan valt de brexit-bijl op 12 april.
De EU doet er alles aan om het zo ordelijk mogelijk te laten verlopen en organiseert zelfs een extra top op 10 april. En over alle oplossingen kan dan gesproken worden, als de chaos maar uitblijft.
En van brexit naar nexit is een kleine stap. Lukt het Forum voor Democratie om ook tijdens de Europese verkiezingen de grootste partij van Nederland te worden? En wat is de strategie?
Steve Bannon zou Europa veroveren, maar sinds die aankondiging horen we weinig van hem. Hoe staat het ermee? We maken in Rome de balans op.
Kunnen we vanuit daar snel naar Frankrijk, want het begrip met de Franse slag heeft deze week een hele nieuwe betekenis gekregen. Klik snel op het filmpje. Woorden zijn bijna overbodig.
En vanuit Slowakije het bijzondere verhaal van Zuzana Caputova, de milieu- en anti-corruptie activiste is gekozen tot president.
Blijf ons volgen via @BrusselInside

Over de grenzen heen
Pro-brexit-demonstranten in Londen
Een doorbraak, daar hoopt Europa op. Een politieke doorbraak, een samenwerking die dwars door de Britse partijen heen gaat. Alleen zo is de brexit-patstelling op te lossen. De onvermoeibare liberale leider van het Europees Parlement en de belangrijkste brexit-onderhandelaar namens datzelfde parlement, Guy Verhofstadt, trekt van studio naar studio om uit te leggen dat de EU bereid is om de politieke verklaringen aan te passen.
Hij komt uit op een meerderheid voor een douane-unie tussen Groot-Brittannië en de EU.
“Dat kan een meerderheid halen en dan zij wij bereid om de politieke verklaring te heronderhandelen en die douane-unie daarin op te nemen. Als die politieke verklaring aangepast is, denk ik dat er een meerderheid kan worden gevonden in het Britse Lagerhuis.”
Die nieuwe politieke verklaring kan dan tijdens de extra Europese top op 10 april worden goedgekeurd. De Britten krijgen dan in de analyse van Verhofstadt de tijd tot 22 mei om dat in wetten om te zetten.
Maar langer uitstel dan?
Of wellicht nieuwe verkiezingen. Verhofstadt wil er niks van weten. Hij vindt uitstel een ramp, omdat de EU dan nog langer gegijzeld wordt door de Britse verkiezingen. Ook de Franse president Macron ziet niets in nog een paar jaar er een beetje bij horen. Dan gaan namelijk alle discussie over de brexit, terwijl de EU van plan is om al begin mei, tijdens een extra top van de leiders in Roemenië, een frisse start te maken.
Maar eerst deze week. Premier May denkt dat het vier keer scheepsrecht is en gaat proberen om de deal alsnog binnen te slepen.
Volg trouwens @jonworth op Twitter voor alle mogelijkheden. Hij maakt zogenoemde stroomdiagrammen, inclusief de kansen op succes van de verschillende mogelijkheden. De kans op nieuwe verkiezingen is nu ongeveer 25 procent, is zijn inschatting.
Jon Worth
OK, here you go! Inc. new followers thanks to @atmccann & the New York Times 😀

V23 #Brexit diagram!

No Deal 14% ⬇️⬇️
May's Deal 0% ⛔️
General Election 25% ⬆️⬆️
Softer Brexit / Long Delay 22% ⬆️⬆️
#PeoplesVote 29% ↔
Rescind 10% ⬇️

Stats comparison to pre-indicative votes https://t.co/SGV0EorupV
4:25 PM - 29 Mar 2019
Kijk hier trouwens naar wat Nederlandse politici van de brexit-discussie vinden. En wie meer cijfers over de brexit wil lezen: klik hier voor cijfers over waar de expats in het VK vandaan komen en waar de Britten zelf graag naar toe gaan.
Het Zwitserse voorbeeld
Dit weekend hadden de onderhandelingen moeten beginnen over de toekomstige handelsrelatie tussen de EU en het Verenigd Koninkrijk. Dat zou niet lang hoeven te duren, was de boodschap in Brussel. Sander van Hoorn van NOS-bureau Europa ging naar Zwitserland om te kijken hoe dat gaat, onderhandelen met de EU.
Al bijna vijf jaar wordt er onderhandeld om bestaande akkoorden (op vijf gebieden zijn er wel 120 deelafspraken) in één raamakkoord te gieten. Voor Zwitserland is er veel te halen: toegang tot de interne markt voor goederen en kapitaal. Zwitserland is geen lid van de EU maar wel van Schengen, dus vrij verkeer van personen is er al.
En aantrekkelijk voor de Zwitsers de roamingtarieven worden afgeschaft. Ik was deze week na vijf ongemerkte dataminuten al 60 euro kwijt. Maar er is meer.
Europa stelt eisen: de strenge regels voor internationale arbeiders moeten soepeler worden, een deel van het EU-recht moet in Zwitserland toegepast worden en arbitrage door het Europees Hof van Justitie erkend worden. 
En dan begint het protest
Onacceptabel, zegt links in Zwitserland, want daarmee komt er een neerwaartse druk op de lonen en andere arbeidsvoorwaarden. Rechts wijst er dan weer op dat de Zwitsers met hun unieke vergaande vorm van directe democratie geen macht kunnen afstaan omdat die dan rechtstreeks bij de bevolking wordt weggehaald.
De ceo van farmaciegigant Roche verklaarde onlangs in een interview dat het bedrijfsleven toegang tot de EU nodig heeft. Waarop een parlementslid van de Socialistische partij in reactie zegt dat we hier precies het probleem van Europa te pakken hebben.
Zwitserse Socialistische Partij: “Het is een Unie van de bedrijven en het kapitaal. Wij zijn er om te waken voor de belangen van de arbeiders. De Zwitserse én de Europese”.
De rechts-conservatieve SVP: “Het bedrijfsleven kan zich zo succesvol ontwikkelen in Zwitserland doordat we geen regels hoeven te accepteren van anderen”.
De EU nu dat er niet meer verder onderhandeld kan worden. Het is slikken of stikken voor de Zwitsers, waar de oppositie dus zowel van links als van rechts komt. Na recentelijk verlies bij lokale verkiezingen, wil de SVP het raamakkoord met de EU nog nadrukkelijker inzet maken van de federale verkiezingen later dit jaar, zodat met name de Groenen de wind uit de zeilen kunnen nemen.
Mogen we vergelijken?
Het zijn appels en peren, natuurlijk, Zwitserland en het Verenigd Koninkrijk. Met Zwitserland verlopen de onderhandelingen over een handelsakkoord moeizaam, maar met andere landen werd er wel na een aantal jaar verdragen gesloten. Vanuit Zwitserland klinkt er wel begrip voor de Britten. Het sterkt velen in de overtuiging Brussel buiten de deur te houden. “Vroeger wilde 40 procent van de bevolking toetreden tot de EU. Nu is dat nog maar 10 procent van de Zwitsers”, zegt de SVP-politicus. 
Als er een akkoord komt moet de Zwitserse bevolking zich er, want directe democratie, nog in een referendum over uitspreken.
Den Haag versus Brussel
De controle op besluiten van de Europese Unie is altijd een heikel punt in Den Haag. De discussie liep deze week hoog op aan het Binnenhof over de export-WW. Nieuwe regels verruimen de mogelijkheden om een Nederlandse WW-uitkering mee te nemen naar een ander EU-land.
De Tweede Kamer stond op haar achterste benen. Maar is het parlement niet te laat wakker geworden? Ja, zeggen diplomaten in Brussel. Er zijn al acht rondes geweest waarin de EU-landen met de Commissie en het Europees Parlement hebben onderhandeld over hoe de regels eruit moeten gaan zien. De onderhandelingen lopen al bijna twee jaar.
“We doen niks ondemocratisch”, zegt een woordvoerder van de Europese Commissie als we over het onderwerp beginnen.
Minister Koolmees moest in Den Haag een nederlaag slikken. Ik wil wel, maar ik kan niet anders, was zijn verdediging. De Nederlandse politiek is vooral boos dat er zo weinig controle is op mensen die met behoud van uitkering werk gaan zoeken in bijvoorbeeld Polen. De export-WW.
En dan naar Brussel
Ondertussen bedachten diplomaten van Oostenrijk, Duitsland en de Benelux een list. Ze stelden heel veel vooral technische vragen aan de Roemeense voorzitter, die niet overal antwoord op wist.
En zo komt het voorstel in het bekende moeras van Brussel terecht. Er is twijfel en meer landen beginnen te twijfelen. Om het voorstel tegen te houden heeft Nederland steun nodig. Volgens de EU-regels 13 landen of 65 procent van de inwoners, waarbij Nederland 3,37 procent heeft, maar Duitsland 16,2 procent en het Verenigd Koninkrijk 12,9 procent.
Aan het aantal landen komt Nederland niet. België, Luxemburg, Duitsland, Tsjechië, Denemarken, Oostenrijk en Zweden steunen Den Haag, maar de rest wil zich er niet aan branden. Maar het percentage van tegenstanders (die 65 procent) schiet opeens in het rood als blijkt dat Polen geen voorstander van het plan is.
De Polen hebben vooral problemen met een ander onderdeel van het geheel, de zogenoemde detacheringsregels. Die pakken oor hun land nadelig uit en dus onthouden ze zich van stemming.
Voor de Roemenen als voorzitter zit er maar één ding op - opnieuw onderhandelen. Alleen door te praten kunnen ze hun voorstel redden. En dus blijft Nederland, want dat is de andere kant van het verhaal, hopen dat de Roemenen het niet redden en het plan van tafel gaat. Komende woensdag wordt een nieuwe poging ondernomen.
En ook over dit soort zaken moet veel gestemd worden, want ook het Europees Parlement moet z'n zegje er nog over doen. Waarschijnlijk half april, als het parlement voor de laatste keer voor de verkiezingen in Straatsburg vergadert komt een uitspraak. Nederland blijft hopen dat ook dan een meerderheid tegen het plan is.
De onzichtbare man van de Nexit
De Europese lijsttrekker van Forum voor Democratie
Wordt Forum ook bij de volgende verkiezingen de grootste partij? Gaan ze hun slag slaan op 23 mei als de nieuwe leden van het Europees Parlement worden gekozen? Arjan Noorlander vanuit Den Haag over the next big thing.
Hij was de afgelopen weken een onzichtbare man, de man die de telefoon niet opneemt; de onbereikbare. Dat waren ze op het Binnenhof helemaal niet gewend, deze veel geciteerde Europa-kenner en Twitterfanaat Derk-Jan Eppink. De oud-medewerker van VVD-Eurocommissaris Frits Bolkestein gaat de Europese lijst voor Forum voor Democratie trekken, maar de afgelopen weken nog even niet - de reden ervoor laat zich makkelijk raden.
De Haagse politiek stond vorige week behoorlijk op zijn kop door de doorbraak van zijn politiek leider, Thierry Baudet. FvD wilde scoren in de Eerste Kamer en scoorde. Baudet werd in een klap de grootste met zijn politiek tegen klimaatplannen, tegen het establishment, tegen migratie en tegen Rutte. En vanaf nu dus tegen de EU.
De stilte verbroken
Het is nu de beurt aan Eppink om het podium te betreden. Ondanks prominente andere Europese lijsttrekkers als Timmermans, Eickhout en Azmani gaat het in Den Haag vooral over hem. Het Binnenhof kijkt niet langer naar de provincies, maar naar Brussel en daarbij leeft het gevoel dat FvD nu al 1-0 voor staat.
Het tegengeluid tegen de onverkozen Eurocraten van de Europese superstaat’ moet wat Forum betreft leiden tot een Nexit. Bijna alle andere partijen delen deze inzet van Eppink niet, maar ze vrezen dat hun genuanceerder pro-EU verhaal veel moeilijker zal aanslaan.
Die angst leeft trouwens niet bij D66, een van de meest EU-gezinde partijen van Nederland. D66 kiest voluit voor verder Europese samenwerking en integratie en ze kunnen niet wachten tot de Europese campagne losbarst. De partij van Rob Jetten en Sophie in’t Veld wil vol de aanval kiezen en proberen een tweestrijd van idealen uit te lokken met FVD. De vuistregel in de politiek is dat een duidelijk duel meestal veel aandacht oplevert en uiteindelijk stemmen.
Nuance lastig in de campagne
Voor de andere partijen is het echter een stuk lastiger. Ze zijn voor Europese samenwerking maar kritisch over de huidige EU. GroenLinks ziet te weinig aandacht voor klimaat, de SP juist te veel voor het bedrijfsleven, het CDA wil niet veel bevoegdheden weggeven, de PvdA wil een socialer Europa en de VVD vindt het allemaal veel te duur. Ze zijn voor de EU en er een beetje tegen; verzin daar maar een eens overtuigende slogan bij.
Uit alle onderzoeken blijkt dat de Nederlander in overgrote meerderheid voor lidmaatschap van de EU is. De afgelopen jaren is die steun alleen maar gegroeid en er lijkt – zeker na alle brexit-ellende - geen enkele voedingsbodem voor een nexit. Maar na de bliksemstart van FvD vrezen de andere Haagse partijen het Europese tegengeluid van Baudet.
Het is nu tijd voor Eppink om te verschijnen en aan de anderen om de strijd aan te gaan. Het voelt alsof er meer op het spel staat bij de Europese verkiezingen dan een week geleden.
De verbinder
Steve Bannon in Rome
In Europa wordt Forum voor Democratie met grote belangstelling gade geslagen. Maar er zijn meer bewegingen die de verhoudingen op z'n kop kunnen zetten. Steve Bannon, de man die de Amerikaanse president Donald Trump groot maakte, is al een paar maanden bezig met zijn Movement. Hij was deze week in Rome, een goed moment voor onze man ter plekke Mustafa Marghadi om hem te vragen hoe het gaat met zijn beweging.
Want daar hadden we al een tijdje niets meer over gehoord. De poging van de door president Trump verstoten topadviseur om de “nationalistisch-populistisch-soevereinistische partijen in Europa met elkaar te verbinden”. 
Eigenlijk wil Bannon een wereldwijde alliantie smeden, omdat hij de Braziliaanse president Bolsonaro graag bij het rijtje Salvini en Le Pen schaart. “Zij zijn drie van de belangrijkste politici in de wereld op dit moment.” Maar de focus ligt vanwege de Europese verkiezingen op het oude continent.
“Ik wil een verbond van pakweg 8 tot 10 partijen.”
Zelf noemt hij de Lega, AfD, Rassemblement National en Fidesz. Maar om het rijtje af te maken mag je er gerust Vlaams Belang, PVV, FvD en het Spaanse Vox meetellen. “En geen van de leiders die ik spreek wil uit Europa stappen. Het gaat om de soevereiniteit van individuele landen binnen Europa”, zo vertelt hij.
Waar staan we?
De vraag is alleen wat de rol van Bannon zelf is in dit geheel. Want Vice News had al vrij snel het idee dat het fundament onder Bannons ideeën nogal gammel waren. The Guardian toonde later in deze mini-docu aan dat de vorming van een pan-Europese populistische beweging nogal moeizaam verliep. 
En Bannon kon tijdens de bijeenkomst in Rome, waar hij heel veel aan het woord was, niet veel bewijzen tonen dat er inderdaad een nieuwe beweging komt. De spraakwaterval - die kan hij zijn - moest toegeven dat hij in Italië nog geen politieke leiders van potentiële Movement-partijen heeft ontmoet.
“Ik heb met een aantal leden van de Lega gesproken, maar ik heb geen afspraak staan met Matteo Salvini.” Ook in de rest van Europa kon Bannon slechts één enigszins concrete afspraak benoemen. “Volgende week of de week erop ontmoet ik Marine Le Pen.”
Geen financiers
Ook het financiële aspect van The Movement bleek aan te tonen dat er weinig sprake is van een coherent netwerk van gelijkgestemden. “Ik financier het helemaal zelf”, aldus de puissant rijke oud-zakenbankier (en deels eigenaar van de rechten voor Seinfeld-herhalingen). “We verwachten nog donoren, maar die zijn er tot nu toe nog niet.” Geen donoren zo kort voor de Europese verkiezingen en er alsnog op hopen…
Hij zei het allemaal in het Engels. Pijnlijk krakkemikkig vertaald door zijn Britse consigliere in Italië, Benjamin Harnwell. De man die in een eeuwenoud klooster een populistische gladiatorenschool moet opzetten. Maar tot nu toe zijn er geen leerlingen, geen docenten, geen leerplan en door politieke weerstand mogelijk niet eens een school. 
Kortom, The Movement lijkt een beweging die niet vooruit te krijgen is. Dus waarom is Bannon hier eigenlijk?
“De populistische partijen hebben mij niet nodig om de Europese verkiezingen te winnen. Dat kunnen ze helemaal zelf.”
Hij komt hier dus min of meer als cheerleader om de echte spelers toe te juichen. Maar misschien moet hij eens een Europees voetbalstadion binnenwandelen. Want in tegenstelling tot football heeft Europa geen cheerleaders nodig.
De Franse slag
La présentation de la liste LaREM enchaîne les couacs
In Frankrijk worden de verkiezingen een tweestrijd tussen de enige partijleider die met Bannon wil praten, Marine Le Pen, en de nieuwe beweging van de president. De kandidaten voor de partij van Macron werden deze week gepresenteerd. Maar dat ging met horten en stoten. Campagneleider Stéphane Séjourné stond op het podium en zou de politici één voor één voorstellen.
Maar helaas bleek hij van de één de naam vergeten, van de ander de woonplaats verkeerd te noemen, van weer een ander het verkeerde beroep te geven, en van weer een ander de naam verkeerd uit te spreken. Zelfs de kandidaten begonnen boos te kijken, te schuifelen en verbaasd rond te kijken.
En dat was nog niet alles. De klapper van LREM was weer van een heel ander kaliber. Klik op het filmpje boven of hier om het gestuntel te zien.
Toen de 30 aanwezige kandidaten op het podium op de foto moesten, stelden ze zich netjes op, in drie rijen achter elkaar. Iedereen keek de zaal in, fototoestellen flitsten en camera’s draaiden, en toen: boem. Het bankje waarop de achterste rij kandidaten stond, stortte in elkaar. Een hele rij politici in spé zakte naar beneden, viel, en was niet meer te zien.
Gelukkig raakte niemand gewond – althans: fysiek. Politiek liep de Europese campagne van Macrons partij een eerste amateuristisch schrammetje op.
Spaanse furie
Borrell planta un periodista de la cadena alemanya Deutsche Welle
De Spaanse minister van Buitenlandse Zaken Borell, die graag gekozen wil worden in het Europees Parlement, liep ook een schrammetje op. Hij werd geïnterviewd door de Deutsche Welle over Catalonië. Borell begon eerst wat ongemakkelijk heen en weer te schuiven, ergerde zich vervolgens en werd uiteindelijk boos. Hij stopte het gesprek, want de journalist deed niet z'n best. In deze tweet staat het slot van het gesprek er ook nog op, als de journalist fijntjes zegt dat hij er niet is om alleen maar de vragen te stellen die de minister plezieren.
Nederlandse cijfers
Dan nog even terug naar waar het allemaal om draait, namelijk de samenstelling van het Europees Parlement. Er was veel te doen over de peilingen, omdat het Europees Parlement zelf peilingen laat uitvoeren. Vooral partijen die naar hun gevoel te weinig zetels kregen in die peiling wilden graag andere cijfers.
Uiteindelijk is de ruzie bijgelegd en net voor het weekend verscheen de derde peiling.
Ruud Mikkers
Laatste peiling @Europarl_EN FvD zou na de VVD de tweede partij worden met vier zetels. Verkiezingen in hele EU eind mei. https://t.co/FaBFG6faz0
11:41 AM - 29 Mar 2019
Europees gezien blijven de christendemocraten de grootste. De partij van Frans Timmermans, de sociaaldemocraten, maken alleen kans om als winnaar uit de bus te komen als de Britten alsnog besluiten naar de Europese stembus te gaan. Voorlopig is dit de Europese verdeling.
NI = Niet ingeschreven, ENF = Europa van Naties en Vrijheid (met PVV), EFDD = Europa van Vrijheid en Directe Democratie, ECR = Europese Conservatieven en Hervormers (met ChristenUnie en SGP en in de toekomst wellicht met Forum voor Democratie), EPP = Europese Volkspartij, de christendemocraten (met CDA), ALDE = Liberalen (met VVD en D66), Greens/EFA = Groenen en de Europese Vrije alliantie (met Groen Links), S&D = Sociaal Democraten (met PvdA), GUE/NGL = Europees Unitair Links/Noord Groen Links (met SP en Partij voor de Dieren)
Keus tegen corruptie en tegen populisme
De nieuwe president van Slowakije Caputova
Ze is 45, heeft amper politieke ervaring en standpunten die in het conservatieve Slowakije als ‘radicaal liberaal’ worden gezien. Toch is Zuzana Caputova gekozen tot nieuwe president van Slowakije. Voor het eerst in de geschiedenis gaat het ambt naar een vrouw. NOS-correspondent Judith van de Hulsbeek over de keus van de Slowaken.
De overwinning van Caputova heeft alles te maken met haar jarenlange strijd tegen corruptie, die de Slowaken - zeker na de moord op journalist Jan Kuciak een jaar geleden - spuugzat zijn. Dat haar liberale, pro-Europese boodschap succes heeft in een regio waar populisme en nationalisme als nieuwe norm worden gezien, wordt door velen gezien als overwinning. Maar wie is deze vrouw op wie zoveel Slowaken - en mensen buiten Slowakije - hun hoop hebben gevestigd? 
Caputova’s belofte om de corruptie in het land aan te pakken vindt vooral gehoor, omdat ze als burgerrechtenadvocaat en milieu-activist al meer dan twintig jaar ervaring heeft op dat vlak. De eerste zaak speelt in haar geboortestad Pezinok, vlakbij de hoofdstad Bratislava. Aan de stadrand ligt daar een grote vuilnisbelt, waar ook Caputova als kind vaak speelt. In een toespraak zegt ze daar later over: “We wisten toen nog niet hoe gevaarlijk het was. Maar toen bleek dat er in Pezinok veel meer mensen dan gemiddeld kanker kregen, ook enkele van mijn vrienden, werd ik bang.”
Als een zakenman een tweede vuilnisbelt wil aanleggen, nog dichter bij de stad, komt ze in actie. Samen met andere bewoners vecht ze de beslissing aan. Een van hen is Jaroslaw Pavlovic. Hij noemt de zaak in Pezinok een schoolvoorbeeld van hoe corruptie in Slowakije werkt.
“Het was pure vriendjespolitiek. Dat werd heel duidelijk toen de zoon van de ondernemer werd aangesteld als de ambtenaar die de vergunning moest verlenen. We werden tegengewerkt door alle instituties die de wet - en ons - zouden moeten beschermen.”

Degenen tegen wie ze het opnamen waren geen lieverdjes, zegt Pavlovic: “De ondernemer over wie ik het heb zit momenteel in de gevangenis op verdenking van het opdracht geven voor de moord op Kuciak”, doelend op de invloedrijke zakenman Marian Kocner.
Nog steeds worden er pogingen ondernomen om een vergunning te krijgen voor een tweede vuilnisbelt bij Pezinok. Dat ze dit al twintig jaar weten uit te stellen, komt volgens Pavlovic ook aan de slimme omgang van Caputova met de media. “Ze begreep toen al dat het niet voldoende is om alleen in de rechtbank te vechten, maar dat de strijd ook onder de aandacht van het publiek moet worden gebracht. Daarmee heeft ze andere geïnspireerd ook in actie te komen tegen corruptie.” 
Hoe wordt ze van burgerrechtenadvocaat president?
Een jaar geleden houdt nog niemand daar rekening mee. Ook zelf streeft ze een carrière in de politiek dan nog niet na. Maar na de moord op de jonge journalist Jan Kuciak en zijn verloofde in februari 2018 verandert dat. Caputova kan naar eigen zeggen ‘niet langer aan de zijlijn’ blijven staan. Het land staat op z’n kop. Kuciaks onderzoek naar frauduleuze praktijken van invloedrijke zakenmannen en hun connecties in de regering heeft hem het leven gekost. Samen met tienduizenden andere Slowaken gaat Caputova de straat op om het vertrek van de regering te eisen.
Met haar slogan ‘Fight Evil’ voert Caputova campagne om van Slowakije weer een ‘open, transparant en fatsoenlijk’ land te maken. Haar gebrek aan ervaring in de politiek, haar positie als outsider, is hierbij alleen maar een pre. Critici wijzen op haar onervarenheid, noemen haar consequent ‘het onbekende meisje’, maar zelfverzekerde optredens in debatten en talkshows nemen veel twijfels weg. In de eerste verkiezingsronde haalt ze al meer dan 40 procent van de stemmen. 
Dat Caputova president kan worden in het overwegend katholieke en conservatieve Slowakije laat zien dat de behoefte aan verandering groot is. Ze is zelf gescheiden, moeder van twee tienerdochters en ook de liberale standpunten die ze propageert zijn in Slowakije alles behalve mainstream. Zo is ze tegen een verbod op abortus, voor de openstelling van het huwelijk voor homo’s en homostellen zouden ook kinderen moeten kunnen adopteren. 
De oppositie valt haar op dit punt flink aan. Volgens een lid van de regeringspartij SMER-SD is ze een gevaarlijke ‘liberale fanaticus’. De aartsbisschop van de katholieke kerk noemt stemmen op Caputova zelfs een ‘zonde’. 
Zestig procent van de kiezers heeft zich hier niet door laten afschrikken. Al betekent niet iedere stem op haar, dat ze het met al haar liberale ideeën eens zijn.
Een vrouw bij het stembureau in Bratislava, die haar naam liever niet noemt: “Ze was de betere van de twee kandidaten, maar ze moet niet te veel, te snel willen veranderen. Ze moet zich aanpassen aan de snelheid die het volk aan kan”.
Judith vd Hulsbeek
Met 64 procent van de stemmen geteld is het wel duidelijk: Zuzana #Caputova is de eerste vrouwelijke president van Slowakije. Dat wordt hier gevierd met haar eigen biertje: https://t.co/4i7dDVCtKK
11:47 PM - 30 Mar 2019
Voorzitter zijn is een dure grap
De premier van Tsjechië
De kosten beginnen de pan uit te rijzen. Een land dat voorzitter van de EU wordt is miljoenen euro’s kwijt aan het organiseren van bijeenkomsten. Sinds het begin van deze eeuw wordt dat deels opgelost door sponsoring. Nederland had in 2016 strenge regels voor wat bedrijven konden bijdragen.
Ziggo, AkzoNobel, Philips en Heineken waren toen de bedrijven die in de buidel tastten. Destijds moesten sponsorvoorstellen minimaal 5000 euro opleveren. Er werden extra kosten mee betaald die Nederland maakte. Het geld werd onder meer uitgegeven aan conferenties en hotelovernachtingen voor delegaties uit het buitenland.
En de kosten beginnen weer toe te nemen. Het voorzittende land organiseert veel informele ontmoetingen, maar sinds kort wordt er ook weer een grote EU top met de leiders georganiseerd. En daardoor beginnen de kosten te stijgen.
De Tsjechische premier Andrej Babiš vraagt zich ondertussen hardop af of je wel voorzitter van de EU moet willen zijn.
“Het is een verspilling van geld en niet meer dan gebrabbel met luxe broodjes in de hand.”
De premier is nog niet zo ver dat hij geen voorzitter wil zijn, maar wil wel dat de kosten omlaag moeten. Tsjechië wordt in 2022 voorzitter. En dat sponsoring niet alles is, weet de huidige voorzitter Roemenië, want de afgelopen weken is er veel gedoe geweest over sponsor Coca Cola, omdat op dit moment ook gesproken wordt over nieuwe regels voor de hoeveelheid suiker in de frisdranken.
En verder
Is het allemaal familie in Portugal. De echtgenoten Eduardo Cabrita en Ana Paula Vitorino zitten in de regering. En vader en dochter Mariana Vieira da Silva en José António Vieira da Silva maken deel uit van het kabinet. Meer details over het nepotisme in Portugal hier en hier.
Wordt in Roemenië alles op alles gezet om te voorkomen dat Laura Kovesi de eerste Europese Openbaar aanklager wordt. Lees hier het hele verhaal van pesterijen, monddood maken en de corruptie. Het Europees Parlement houdt er op verzoek van Manfred Weber (de fractievoorzitter van de christendemocraten) deze week een spoeddebat over.
Komen donderdag 4 april maar liefst elf dierenpartijen met een gezamenlijk programma voor de Europese verkiezingen. Lijsttrekkers uit Nederland, België, Duitsland, Finland, Zweden, Frankrijk, Spanje, Portugal, Italië, Cyprus en het Verenigd Koninkrijk presenteren dan hun Europees manifest.
En maandag weer een nieuwe aflevering van Brussel bij Nacht. Deze week met Tijn Sadée. Hij heeft het ook over de verkiezingen en de pogingen van de grote fracties om partijen in te lijven. Oliemannetjes reizen door de EU op zoek naar nieuwe kansrijke bewegingen. De politieke markt wordt afgegraasd in de hoop dat de nieuwe splinterpartijen, afsplitsingen, partijen-in-oprichting zich bij de grote moederpartij aansluiten. En dat allemaal met maar één doel: de grootste worden. Liberalen, vertegenwoordigers van Macron, groenen, sociaaldemocraten en christendemocraten allemaal zijn ze op zoek en vaak komen ze bij dezelfde nieuwe bewegingen en mensen uit op zoek naar het nieuwe frisse en trendy geluid.
Luister hier trouwens de aflevering van vorige week terug.
Deze nieuwsbrief kwam tot stand met medewerking van Sander van Hoorn, Rop Zoutberg, Mustafa Marghadi, Bijou van der Borst, Mitra Nazar, Conny Keessen, Rolien Créton, Tim de Wit, Judith van de Hulsbeek, Frank Renout, Arjan Noorlander, Tijn Sadée, en Thomas Spekschoor.
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Brussel Inside met Revue.