Bekijk profielpagina

Brussel Inside - Barra

Revue
 
Barra is het woord van de week. Wegwezen. De demonstranten in Malta gebruikten het om aan te geven da
 

Brussel Inside

1 december · Editie #115 · Bekijk online
Vandaag op 1 december begint een nieuwe Europese Commissie. Klimaat, geld, migratie en geopolitiek vormen de hoofdmoot van de nieuwe ploeg. . En of ze het in Brussel (en Londen) willen of niet: de brexit-discussie is nog lang niet voorbij. Bert van Slooten van NOS Bureau Europa verzamelt samen met zijn collega’s in Europese hoofdsteden de scherpe analyses en hardnekkige geruchten.

Barra is het woord van de week. Wegwezen. De demonstranten in Malta gebruikten het om aan te geven dat het genoeg is en dat premier Muscat moest opstappen. Maar het kan, op een vriendelijkere manier ook gebruikt worden voor de voorzitters Juncker en Tusk. Het is het weekend van de overdracht van de macht. Barra.
En de nieuwe ploeg rammelt ondertussen al aan de boom. De eerste plannen van Timmermans voor zijn Green Deal liggen op straat. Geen woord over kernenergie, terwijl steeds meer landen dat als oplossing zien voor het klimaatprobleem.
En dan is het ook nog de week van de NAVO. In Londen, waar iedereen met z'n hoofd bij de verkiezingscampagne is, komen de wereldleiders bij elkaar. Het mag geen top heten, er worden geen conclusies getrokken na afloop, maar het is wel een beslissende ontmoeting over de toekomst van de NAVO en de Europese defensie.
Leestijd 17 minuten
Aantal woorden 3400
Blijf ons volgen via @BrusselInside

Alles is groen
Een deel van de Green Deal, het klimaatplan van Frans Timmermans en Diederik Samsom, ligt op straat. Behalve een kilometerheffing voor heel Europa staat er ook een tijdlijn in wanneer de maatregelen genomen moeten worden. En er moet niet alleen een groene deal komen, maar ook een Groene Eed.
Doe geen kwaad.
Dat is de tekst die in de versie die gelekt is, staat te lezen onder het kopje dat met alle mogelijke middelen duurzaamheid tussen de oren van mensen en bedrijven moet komen. Wie precies de eed moeten afleggen, bestuurders, politici, bedrijven of financiers, dat staat er niet bij. En dat is bij meer voorstellen het geval. Het zijn eerste aanzetten om tot een samenhangend plan te komen, maar doorrekeningen ontbreken nog.
De plannen worden op 11 december gepresenteerd en de eerste maatregelen moeten in maart volgend jaar klaar zijn. En dan denkt het team van Timmermans aan:
  • De klimaatwet
  • Europees Klimaatpact (van de inhoud weten we nog niet veel)
  • Extra oproep om onderzoeksvoorstellen te doen. Er wordt gedacht aan een budget van een half miljard euro.
  • Industriële strategie met aandacht voor klimaat
  • Actieplan circulaire economie
  • Strategische visie over biodiversiteit te gebruiken bij de Biodiversiteitsconferentie
Een maand later, april, de lente is aangebroken dan komen de volgende initiatieven.
  • Een plan van aanpak voor de boeren met als titel Van boer tot bord
  • Lijst met alternatieven voor pesticiden
  • Nieuwe regels over voedingsinformatie, zodat consumenten inzicht krijgen in de milieuschade
  • Speciale acties om voedselverspilling tegen te gaan
Dan gaat de voet even van het gas, maar in juni komen er weer nieuwe plannen waaronder het actieplan voor groene financiering.
En nog weer later:
  • Duurzaamheidscriteria voor batterijen
  • Plannen voor meer bossen en herstel van bossen
  • Strategie voor duurzame chemicaliën
En ondertussen moet er geld worden gevonden voor al die plannen. Lees meer hier.
Kernenergie
Het gaat bij de Green Deal vooral over het sluiten van steen- en bruinkoolmijnen. Het woord kernenergie staat er niet in, terwijl steeds meer landen in Oost-Europa kerncentrales openen. Hongarije wil oude centrales opknappen, Bulgarije zoekt steun bij de VS en ook op de tekentafels in Slovenië, Roemenië, Hongarije en Polen liggen plannen voor nieuwe kerncentrales.
Maar ook in West-Europa wordt aan kernenergie gedacht en het Europees Parlement heeft deze week uitgesproken dat kernenergie een serieuze optie is om klimaatverandering tegen te gaan. Dat idee komt uit de koker van Jan Huitema van de VVD.
“We hebben simpelweg de luxe niet om technieken uit te sluiten op basis van een onderbuikgevoel. Ik ben daarom heel blij dat mijn amendement voor het gebruik van kernenergie door het voltallige Parlement is aangenomen.”
En de meerderheid van het Parlement krijgt ook buiten Brussel steun. Zo heeft Hongarije recent voorstellen naar de Europese Commissie gestuurd om de nucleaire veiligheidsprotocollen te wijzigen. Het land van premier Orban wil graag twee grote reactorblokken bouwen. De bouw moet over bijna acht jaar klaar zijn en wordt uitgevoerd door een Russisch bedrijf (Rosatom). Maar de Russen hebben moeite met alle Europese veiligheidsprotocollen en willen nu soepelere regels.
Maar Hongarije is dus niet het enige land. Volgens cijfers van de Europese Commissie wordt dertig procent van de energie in de Europese Unie met kernenergie opgewekt. Er zijn 130 kerncentrales in veertien lidstaten.
De Russen…
…spelen nog steeds een belangrijke rol. Ooit hebben ze in de Oostblok-landen een groot aantal kerncentrales neergezet, waar ze nog steeds een grote vinger in de pap hebben. Zo ook in Bulgarije. Premier Borisov was deze week in Washington en heeft afgesproken dat er meer gas uit de Verenigde Staten komt, maar ook gaan de Amerikanen nucleaire brandstof voor de kerncentrale in Kozloduy leveren. Nu nog leveren de Russen de brandstof.
In Polen zijn ze eveneens druk bezig met plannen. Het is een van de weinige landen uit Oost-Europa waar in het verleden geen kerncentrale is gebouwd. Ooit is er wel een poging geweest, in de jaren negentig, maar de publieke opinie keerde zich tegen het project. De huidige regering hoopt in 2030 de eerste kernreactor in bedrijf te hebben.
 Een paar plannen
  • Slovenië - Krsko (nieuwe centrale)
  • Bulgarije - Belene (nieuwe centrale)
  • Roemenië - Cernavoda (uitbreiding centrale)
  • Tsjechië - Dukovany (nieuwe centrale)
  • Slowakije - (uitbreiding centrale)
  • Finland - Hanhikivi (nieuwe centrale)
  • Frankrijk - Zes nieuwe kerncentrales
  • Verenigd Koninkrijk - Hinkley Point
Kent u ze al?
Van rechts naar links: Ylva Johansson, Helena Dalli, Paolo Gentiloni, en Elisa Ferreira
Van rechts naar links: Ylva Johansson, Helena Dalli, Paolo Gentiloni, en Elisa Ferreira
Met de Green Deal lopen we eigenlijk vooruit op de daden van de nieuwe Europese Commissie. Timmermans wil snel pieken, maar wat kunnen we van de andere commissarissen verwachten. Interessanter misschien nog hoe wordt in hun eigen land tegen de nieuwe commissaris aangekeken? Laura Joel vroeg het aan enkele Europese journalisten. Wat lezen we in de kranten in Zweden, Italië, Portugal en Malta?

  • Ylva Johansson
  • Land: Zweden
  • Portefeuille: Binnenlandse zaken
Wie het langst werkt, krijgt de topbaan als beloning. Althans, zo werkt het in Zweden, volgens een Zweedse journalist die sinds kort in Brussel werkt.
“Het is een typisch geval: als je maar lang genoeg werkt, krijg je de promotie wel. Een stabiele keuze, maar niet meer dan dat.”
De nieuwe Eurocommissaris Ylva Johansson weet dat als geen ander: ze werkt al zesentwintig jaar voor de sociaal-democraten. En de sociaal-democraten belonen die loyaliteit dan ook met een baan in de Commissie. Haar portefeuille, Binnenlandse Zaken, is haar op het lijf geschreven als voormalig minister van Onderwijs en later werkgelegenheid. “Johansson is een saaie keuze, dus ze zal vrij anoniem blijven. Ze gaat ook over migratie en integratie, maar we zullen het alleen over haar hebben als de EU een tweede migratiecrisis meemaakt.”

  • Helena Dalli
  • Land: Malta
  • Portefeuille: Gelijkheid
Bij elk verhaal over Helena Dalli wordt de schoonheidswedstrijd die ze ooit heeft gewonnen, genoemd. Maar ze is ook “Held van het Jaar”, oftewel winnaar van de Europese Diversiteitsprijs, vanwege haar strijd om het homohuwelijk op Malta in te voeren. “Daarom wordt ze door haar eerdere werk gezien als een uitgelezen keuze voor de gelijkheidsportefeuille", zegt een Maltese journalist die voor de nationale televisie werkt.
“Ze is vooral een neutrale keuze, niet eentje die de kranten zal halen.”
“Dat heeft de Maltese regering waarschijnlijk bewust gedaan zodat er echt geen belangenverstrengelingen zouden zijn. Als ze het nieuws haalt, ook in het verleden was dat zo, dan is het omdat ze de auteur is, niet zozeer het onderwerp.

  • Paolo Gentiloni
  • Land: Italië
  • Portefeuille: Economie
De wenkbrauwen gingen even omhoog toen de voormalige Italiaanse premier Paolo Gentiloni werd voorgedragen om de economische portefeuille te gaan doen. De Italianen zijn immers een van de grote dwarsliggers en overtreders van de financiële begrotingsafspraken. Maar daar is in de Italiaanse media weinig aandacht voor, zegt een Italiaanse journalist.
“Dat valt allemaal wel mee. Die zorgen zijn ongegrond. Na de val van onze populistische regering in Italië ontstond er een pro-Europese coalitie, hij is dus een heel pro-Europese politicus. Maar we gaan weinig van hem horen. Italiaanse kranten schrijven het liefst over Italiaanse politiek.“

  • Elisa Ferreira
  • Land: Portugal
  • Portefeuille: Cohesie
De Portugese Elisa Ferreira is een kleine naam in de Portugese politiek. “Maar ze heeft wel veel ervaring. Ze was minister voor Milieu en ze werkte ook heel lang in het Europees Parlement. Een Portugese televisiejournalist denkt niet dat ze veel over haar gaan schrijven.
"Ze is niet echt charismatisch. Ze zal dus niet de krantenkoppen halen vanwege haar persoonlijkheid.”
Maar ze wordt in Portugal wel gezien als heel bekwaam.
Wie meer wil horen over de nieuwe Europese Commissie moet hier luisteren naar onze podcast over de bekende en onbekende namen van het team van Ursula von der Leyen.
Kaas en dessert
Secretaris generaal Jens Stoltenberg van de NAVO en de Franse president Emmanuel Macron
Secretaris generaal Jens Stoltenberg van de NAVO en de Franse president Emmanuel Macron
Dan de blik op komende week. Niet alleen begint de nieuwe Europese Commissie, maar er is ook een belangrijke NAVO-top in Londen, waar ze op dit moment vooral de verkiezingscampagne aan het voeren zijn. Donald Trump komt ook en zal zich vast en zeker met die campagne bemoeien. Maar er is iemand anders die de komende dagen eveneens een hoofdrol opeist en die komt uit Frankrijk.
De Franse president Emmanuel Macron gaat “positief maar strijdvaardig” naar de NAVO-top komende week in Londen. Frank Renout, onze man in Parijs, over de Franse inzet.
“Er zullen een paar heel stevige debatten worden gevoerd”, waarschuwen diplomaten in Parijs. “Discussies over de toekomst van de NAVO moeten nú gevoerd worden. Het is tijd voor een fundamenteel debat.”
Macron zal in Londen spreken met zowel de Amerikaanse president Trump als de Turkse president Erdogan. Tegen allebei is de Franse president recent flink van leer getrokken omdat ze binnen de NAVO een compleet eigen koers varen en bondgenoten negeren. Trump neemt afstand van de NAVO en Erdogan viel – zonder overleg met andere NAVO-landen – Syrië binnen. De alliantie is daardoor stuurloos en “hersendood” geworden, zei Macron deze maand tegen The Economist.
Hoe nu verder?
“De Turkse president zal in Londen opheldering moeten geven”, aldus een adviseur van Macron. “Over zijn interventie in Syrië en over wat hij wil met de NAVO.”
Op initiatief van Macron wordt er in Londen een minitop gehouden met Duitsland, Groot-Brittannië en Turkije.
Boven dat overleg hangen wel wat donkere wolken. Erdogan beschuldigde Macron er vrijdag in ondiplomatieke termen van zelf “hersendood” te zijn. In Parijs wordt dat als “een regelrechte belediging” gezien. De Turkse ambassadeur is op het matje geroepen.
President Macron wil tijdens de NAVO-top ook hoog inzetten waar het gaat om de Europese defensie. Hij vindt dat de Europeanen het heft in eigen hand moeten nemen en zèlf strategische keuze moet maken, nu Washington afstand neemt.
“Wie is vandaag de dag onze vijand? Wat doen we met cybercriminaliteit? Hoe gaan we om met Rusland? Dat zijn allemaal vragen die veel Europese landen onder het tapijt willen vegen’’, aldus een adviseur van Macron. "Het ontbreekt aan visie.’’
Wat Parijs betreft is Rusland geen vijand. "Dat is ons buurland. Daar praat je mee.” En China evenmin. “Dat is een supermacht. Economisch en militair.”
De komst van een eigen Europees leger staat nog steeds op de agenda van Macron. En dat hoeft de NAVO niet te benadelen is zijn overtuiging. “Het is niet óf NAVO óf een Europees leger”, aldus Parijs. “De Europese defensie is allebei: het is de kaas èn het dessert. Als we onze legers op orde hebben is dat goed voor onze eigen verdediging en goed voor de NAVO.”
Overdracht van de macht
Nog even terug naar de nieuwe Europese Commissie en de nieuwe voorzitter van de Europese Raad.
Hoe draag je de macht over? In de Verenigde Staten wordt de nieuwe president plechtig ingezworen. Frankrijk heeft een hele procedure. De koningin speelt een rol in Groot-Brittannië. In Nederland draagt de premier de sleutels van het Torentje over aan de opvolger, maar in de Europese Unie is het nog zoeken naar hoe je een nieuwe voorzitter welkom heet.
Donald Tusk verbouwde de perszaal in het gebouw van de Europese Raad. Waar normaal journalisten over hun bureau hangen en proberen wat wijzer te worden van woordvoerders die sporadisch tijdens EU-toppen kruimeltjes nieuws komen brengen, stond nu een bontgekleurd podium. De vlaggen van de lidstaten en de EU-banners in vol ornaat en twee spreektafels.
Donals Tusk had het moeilijk. Hij wilde de voorzittersbel, waarmee hij altijd rinkelt als de regeringsleiders op hun plek moeten gaan zitten en de camera’s de zalen dienen te verlaten, overhandigen aan zijn opvolger Charles Michel. Maar de bel viel door de zenuwen al meteen bijna op de grond en kon nog net worden opgevangen door Tusk.
In zijn speech noemde hij zijn voorzitterschap een film van Albert Hitchcock. “Je begint met een aardbeving en dan werk je langzaam naar de climax toe.” De aardbevingen waren bij Tusk de crisissen. “De Griekse , de migratie, Oekraïne, de aanslagen in Europa en de brexit, had ik nooit vooraf bedacht.”
Voor wie alles wil weten over de nieuwe voorzitter Charles Michel moet dit portret van onze eigen Tijn Sadée lezen.
De overdracht van de macht bij de Europese Commissie is een stuk simpeler en zonder bellen. De nieuwe voorzitter krijgt namelijk een schilderij van de voorganger. Dinsdag zal dat gebeuren, want op haar eerste werkdag is Ursula von der Leyen in Madrid bij de klimaatconferentie.
En dan is er vandaag (zondag) nog een ceremonie in het Huis van de Geschiedenis. Het verdrag van Lissabon (wat ooit de grondwet van de EU moest worden) bestaat tien jaar. En dus komen de oude en nieuwe voorzitters naar Brussel voor de plichtplegingen en een beetje wisseling van de wacht feestje.
Barra oftewel wegwezen
Demonstratie op Malta - Foto Mustafa Marghadi
Demonstratie op Malta - Foto Mustafa Marghadi
Voor de zevende dag in ruim een week staan er weer Maltezers op het plein voor het Castille-paleis in het hartje van de hoofdstad Valletta. Voor de Maltese versie van Het Torentje dus. Met een ruime honderd mensen is het echter een stuk minder druk dan de dagen ervoor. Mustafa Marghadi was de afgelopen week op Malta.
Een activiste van het eerste uur appt me dat ze een dagje gaat kamperen. “Het was een emotionele dag vrijdag. We hebben het voor elkaar gekregen. Ik kan het niet geloven. Maar ik moet me even opnieuw opladen.”
Het emotionele hoogtepunt van deze week kwam toen meerdere Maltese media meldden dat premier Joseph Muscat zijn vertrek binnen 24 uur zou aankondigen. Het gebeurde enkele uren voor een geplande demonstratie, die daardoor transformeerde in een bizarre hybride van woede, blijdschap en onzekerheid. Want een doel was bereikt, dat de premier van Malta zijn verantwoordelijkheid lijkt te nemen in een schandaal dat Malta al twee jaar in de greep houdt. Maar de Maltezen zijn er nog lang niet.
Even terug naar het begin.
Op 16 oktober 2017 werd de onderzoeksjournaliste Daphne Caruana Galizia letterlijk van de weg geblazen. Een bom onder de stoel van haar auto maakte een einde aan het leven van de Maltese “eenpersoons WikiLeaks”. Door ondermeer in de Panama Papers te duiken had ze talloze corruptieschandalen op het eiland onthuld en ze legde de verantwoordelijkheid daarvoor neer bij politici, onder wie premier Muscat. Zijn vrouw zou een vennootschap leiden dat smeergeld wegsluisde. Hoewel een onderzoek Muscat vrijpleitte, bleven de corruptieverdenkingen boven de premier hangen.
Caruana Galizia leefde onder constante dreiging en was zich bewust van het gevaar. “Ze prentte bij haar kinderen in dat er een dag zou kunnen komen dat zij vermoord zou worden,” zegt onderzoeksjournaliste Cami Appelgren. “Haar hond werd afgemaakt, er werd brand bij haar gesticht. Het zat eraan te komen, wist ze.” Caruana Galizia kreeg dus gelijk. En de manier waarop ze aan haar einde kwam is huiveringwekkend gedetailleerd opgetekend door collega’s van persagentschap Reuters. Ze legden de hand op een bekentenis van een van de drie uitvoerders van de moord. Hier een reconstructie van de moord op Galizia.
Die bekentenis was van april 2018. Maar het balletje begon vorige week pas echt te rollen. Blijkbaar dankzij een politiehond met de naam Peter die een taxichauffeur met een flinke zak geld uit de rij op het vliegveld plukte. Hij wees de zakenman Yorgen Fenech aan als de man die 150.000 euro betaalde om Caruana Galizia te vermoorden. En Fenech wees weer naar Keith Schembri. De stafchef van de premier zou het brein zijn achter de moord, waardoor het vuur te dichtbij Joseph Muscat kwam. 
Vanwege het gepolariseerde klimaat op Malta dacht de sociaaldemocraat Muscat deze storm politiek te kunnen overleven. De Maltese politiek is deze week tientallen keren uitgelegd als een voetbalcompetitie. Met de socialisten van Labour aan de ene kant en de Nationalisten aan de andere. “Je wordt geboren als een supporter van team Rood of team Blauw, en daar blijf je je hele leven trouw aan,” zegt regisseur Martin Shadeena. “Dat is de eilandmentaliteit van vroeger. Het arbeidersvolk tegen het elitaire volk, en mensen zijn aan die strijd nooit ontsnapt.” 
Het is nog niet voorbij
De Labour-stemmers zijn daarom ook tijdenlang achter hun premier blijven staan. Maar journaliste Cami Appelgren ziet de tribale mentaliteit langzaam veranderen, mede dankzij het lidmaatschap van de EU. “De jongeren van tegenwoordig reizen, en zien in de rest van Europa hoe het ook kan. Dat je niet achter je club hoeft blijven te staan als ze onoorbare dingen doen.” Jonge activisten gingen dus de straat op de afgelopen week, ongeacht de kleur waarmee ze geboren zijn. Een van de strijdkreten was veelzeggend:
“What the fuck Joe?”
 Zijn morele verantwoordelijkheid is voor de activisten belangrijker dan het feit dat hij leider van team Rood is.
Na een week van bijna dagelijks protesteren lijken ze dus hun zin te krijgen. Met nadruk op lijken. Want de premier is (op zondagochtend) nog steeds  niet officieel opgestapt. En zelfs als dat wel gebeurt is de moord op Daphne Caruana Galizia nog steeds niet opgelost. Om maar niks te zeggen over de zweem van corruptie die nog steeds over Malta hangt. Wel zijn er arrestaties verricht.
“Dit is pas het begin,” zegt Ann DeMarco van de actiegroep Occupy Justice. “Als hij weg is, kunnen we pas beginnen met het veranderen van de politieke cultuur op Malta.” En om de druk groot te houden is er zondag weer een demonstratie gepland. De achtste alweer, maar de activisten zijn dan in elk geval opgeladen voor het volgende hoofdstuk van hun strijd.
En de EU?
Op aandringen van Sophie in ’t Veld (D66) vertrekt deze week een speciale missie van het Europees Parlement naar Malta. Aanvankelijk stribbelden de sociaaldemocraten nog tegen, maar uiteindelijk zijn ook die akkoord gegaan.
“We moeten laten zien dat de EU geen straffeloosheid tolereert. Dat je niet kan wegkomen met moord.”
Sophie in’t Veld wil meteen ook de andere doorn in het oog van het Europees Parlement aanpakken. “Ik wil de verkoop van paspoorten en verblijfsvergunningen ook aanpakken. Ook Malta moet zich aan de regels houden.” Verder wil ze meer bevoegdheden voor Europol, zodat sneller kan worden opgetreden bij witwaszaken en corruptie.
Boeren boos in Europa
"We'll have another thousand tractors here tomorrow morning" - Farmers protest overnight at Leins...
In Parijs, Dublin en Berlijn, de boeren zijn overal in de hoofdsteden te vinden. Hoewel het recept hetzelfde is als in Den Haag, met grote tractoren de openbare weg op, waarna files ontstaan, is de inzet anders. In Frankrijk en Ierland willen de boeren meer actie van de regering.
“We verdienen niet genoeg”, laat een woordvoerder van de grote Franse boerenbond weten. Bovendien is er ergernis over nog meer regels, waardoor de geringe marges nog kleiner worden.
In Ierland zijn het de kleine boeren die last hebben van de lage vleesprijzen. Vooral runderen en schapen brengen de laatste tijd steeds minder op. Volgens berekeningen van de regering zijn de prijzen soms wel met 2 procent omlaag gegaan.
Veel van die boeren, met redelijk wat EU-subsidie, vrezen dat ze aan nog meer milieu- en klimaatregels moeten voldoen en dat ze daardoor hun bedrijf moeten sluiten.
 In Frankrijk is die tendens al gaande. De afgelopen dertig jaar is ongeveer de helft van de boerenstand verdwenen. Maar ook het inkomen is fors gedaald op het Franse platteland. Er zijn berekeningen die laten zien dat een deel van de Franse boeren moet rondkomen van nauwelijks 350 euro (netto) per maand.
De Europese leiders willen de boeren wel helpen, maar weten nog niet precies hoe. De Franse president Macron was aanvankelijk nog voorzichtig: “Ik snap jullie woede. We gaan jullie problemen oplossen.”
Frans Timmermans die zich de komende tijd ook met het landbouwbeleid gaat bemoeien vindt dat eerlijk tegen de boeren gezegd moet worden dat het anders moet. “Er zal echt een tandje bij moeten.”
“De boeren weten ook dat het huidige beleid niet houdbaar is. Maar de boeren kijken ook vooruit en weten dat we in Europa een antwoord moeten geven. De landbouw weet als geen ander dat geld en beleid uit Brussel komt.” 
En verder...
Foto Rop Zoutberg
Foto Rop Zoutberg
….Begint deze week de milieutop in Madrid. De COP 25. Overal in de stad hangen de posters. Het Europees Parlement riep deze week de klimaatnoodtoestand uit. Lees hier meer. Of kijk naar een uitleg van de delegatieleider van het Europees Parlement bij die top hier.
…..Zijn er informele gesprekken begonnen tussen de leiders van het Griekse en Turkse deel van Cyprus. De gesprekken werden onder leiding van VN-baas Guterres gehouden in Berlijn. Meer info hier.
…..Komt minister Cora van Nieuwenhuizen maandag met de trein naar Brussel. Er is transportraad en in het kader van groen komt de minister niet met de auto.
…..Komen journalisten die in Brussel werken ook met de trein naar Londen voor de NAVO-top deze week. Maar de terugreis op 5 december wordt een probleem, want de Franse spoorwegen staken en dus zijn de treinkaartjes massaal omgezet in vliegtickets, die enorm stegen in prijs nadat het nieuws over de staking bekend werd.
…..En heeft Nederland weer een topbaan in Europa. Maryem van den Heuvel wordt hoofdadviseur buitenlands beleid bij de nieuwe voorzitter van de Europese Raad, Charles Michel. Luister hier naar een gesprek met haar.
…..Zijn de gesprekken over de export van een ww-uitkering in de EU mislukt.
…..Gaan de campagnes in het Verenigd Koninkrijk door. Een kleine update van Tim de Wit lees je hier.
…..Is er maandag natuurlijk weer een nieuwe Brussel bij Nacht. Tijn Sadee vertelt en neemt ons mee naar de NAVO, een kijkje achter de schermen. Hij sprak met secretaris-generaal Stoltenberg en zag hoe het politieke oppercommando werkt in aanloop naar de komende NAVO-top.
Deze nieuwsbrief kwam tot stand met medewerking van Sander van Hoorn, Rop Zoutberg, Mustafa Marghadi, Mitra Nazar, Conny Keessen, Rolien Créton, Tim de Wit, Judith van de Hulsbeek, Frank Renout, Laura Joël, Wouter Zwart, Arjan Noorlander, Tijn Sadée, Saskia Dekkers en Thomas Spekschoor.


Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Brussel Inside met Revue.