Bekijk profielpagina

Brussel Inside - Allemaal familie

Revue
 
Voor de Duitse televisie vergeleek premier Rutte de Europese Unie met een grote familie. Iedereen aan
 

Brussel Inside

4 oktober · Editie #151 · Bekijk online
Hoe komt Europa uit de crisis? En hoe verloopt de tweede golf? De brexit-discussie is in de finale fase aangeland. Bert van Slooten van NOS Bureau Europa verzamelt samen met zijn collega’s in Europese hoofdsteden de scherpe analyses en hardnekkige geruchten.

Voor de Duitse televisie vergeleek premier Rutte de Europese Unie met een grote familie. Iedereen aan tafel wil wat, heeft soms het hoogste woord, maakt af en toe ruzie, maar je wilt ze niet kwijt. Het blijft tenslotte familie.
Het gespreksonderwerp deze week bij die Europese familie ging over sancties. Strafmaatregelen tegen Wit-Rusland, tegen Turkije, maar ook over procedures tegen het Verenigd Koninkrijk en natuurlijk de de vraag of je gestraft mag worden als je regels van de rechtsstaat maar blijft overtreden?
Vandaag 3200 woorden.
Leestijd een klein kwartier.
Blijf ons volgen @BrusselInside

En de winnaar is......
De lach op de mond na afloop van een top spreekt altijd boekdelen. De winnaars van een discussie hebben, vooral voor hun eigen land, een positief verhaal te vertellen. Zo kon de Griekse premier Kyriakos Mitsotakis zijn geluk niet op, nadat de regeringsleiders akkoord waren gegaan met een stevige tik op de vingers van Turkije. Geen sancties, zoals Cyprus wilde, maar wel een laatste waarschuwing.
Premier Rutte noemde het een weg die eindigt in een T-splitsing. “Je kan of de verkeerde kant op en dan volgen er sancties. Of je kiest het juiste pad en dan praten we verder over versteviging van de relaties. De Turken moeten kiezen.”
Cyprus, met in hun spoor Griekenland, vroeg sinds bijna een maand om stappen tegen Turkije, nadat het land deze zomer bij het kleine Griekse eilandje Kastellorizo op zoek ging naar gas. Voor de kust van het rotsige stuk land (nauwelijks negen vierkante kilometer) probeerde het Turkse onderzoeksschip - de Oruç Reis - begeleid door oorlogsschepen gas te vinden. Tot woede van Griekenland en Cyprus, die al eerder met Turkse onderzoeksschepen voor de kust te maken hadden gehad.
De maat was vol en de twee landen wilden actie. Maar zoals wel vaker als het over Turkije gaat, twijfelde de rest van de EU. Er is de befaamde Turkije-deal, het land houdt migranten tegen. Al heel erg lang wordt er gesproken met de Turken over een lidmaatschap, sterker nog: het is nog steeds kandidaat-lid en krijgt als kandidaat-lid ook geld. Bovendien is het land van president Erdogan lid van de NAVO en een belangrijke bondgenoot in de regio. Kortom: een land waar de rest van Europa niet zomaar ruzie mee wil krijgen.
“Turkije ligt nu eenmaal waar het ligt en daar doe je weinig aan. Daar moeten we mee leven”, aldus een hoge diplomaat in Brussel.
Koppelen
Om dat patroon te doorbreken besloten Cyprus en Griekenland om Turkije te koppelen aan de discussie over sancties tegen Wit-Rusland. Beide landen waren groot voorstander van maatregelen tegen het land, maar wilden alleen akkoord gaan als er een stevige veroordeling van Turkije zou volgen.
Het gevolg van deze tactiek was veel gemopper onder ambtenaren, maar ook bij de ministers van Buitenlandse Zaken die het een aanfluiting vonden. Maar de twee landen hielden voet bij stuk en wilden een podium om ook thuis te kunnen laten zien dat ze invloed hebben.
De fundamentele discussie over wie nu eigenlijk beslist over het buitenlandse beleid en de sancties, of er bijvoorbeeld met (gekwalificeerde) meerderheid van stemmen strafmaatregelen kunnen worden opgelegd, werd vooruit geschoven. “Als de boel in brand staat moet je niet over de manier van blussen gaan praten”, zei een ingewijde.
Manfred Weber
Last night the #EUCO sanctioned 40 #Belarus officials responsible for the manipulated elections and the ensuing violence. We welcome that Europe has finally reacted to the crimes committed in Belarus. But, where is #Lukashenko on the sanctions list? https://t.co/hxXyRDSLDN
Dan de sancties tegen Wit-Rusland
“Laat maar niet te laat”, zegt premier Rutte een beetje aarzelend. Bondskanselier Merkel heeft het over een belangrijk signaal en noemt het een grote stap voorwaarts. Maar er zijn ook vraagtekens. Want waarom staat president Loekasjenko niet op de lijst van veertig mensen die getroffen worden door sancties? Manfred Weber, de fractievoorzitter van de grote christendemocratische partij, snapt er niks van. De president van Wit-Rusland heeft toch opdracht gegeven tot de grootscheepse fraude bij de verkiezingen deze zomer.
Volgens de Franse president Macron is het een bewuste keuze om hem nu niet op de lijst te zetten. “We willen dat de heer Loekasjenko waarnemers van de OVSE toe laat, dat hij nieuwe verkiezingen organiseert, we willen met hem samenwerken.” Maar wat niet is kan nog komen, zegt Macron. Hij sluit sancties tegen Loekasjenko in de toekomst niet uit.
Of sancties die zo lang in de lucht hebben gehangen nu nog zin hebben is zeer de vraag. De mensen die op de lijst staan hebben waarschijnlijk hun geld al uit de Europese Unie weggehaald. “Je moet het meer zien als een politiek signaal”, zegt premier Rutte. Meer over de effecten van sancties leest u hier.
De tandenstoker als zwaard
Zoltan Kovacs
1/2 PM Orbán to Pres @vonderleyen calling for resignation of Commissioner @verajourova: her statements are ‘innappriate & unacceptable, a blatant violation of the principle of sincere cooperation, incompatible with her current mandate, therefore her resignation is indispensable" https://t.co/sdyGDq9LBJ
Sancties zijn geen populair onderwerp in de EU. Het is al moeilijk als het over landen buiten het blok gaat, maar sancties tegen lidstaten is helemaal een moeras waar je nooit meer uitkomt.
De verwijten in het debat hierover nemen toe. De Hongaarse premier Orbán eist het ontslag van een eurocommissaris die kritiek heeft op hoe hij de rechtsstaat aan het uitkleden is. Polen en Hongarije weigeren om het deze zomer zo moeizaam bereikte akkoord over het coronaherstelfonds te ondertekenen als daar ook in staat dat ze gekort kunnen worden op EU-subsidies wanneer ze niet voldoen aan de voorwaarden die de EU stelt over de rechtsstaat.
In de laatste uren bereikten de EU-leiders deze zomer, na vijf dagen vergaderen, een akkoord over de koppeling tussen het geld en de rechtsstaat. De tekst was zeer diplomatiek opgeschreven, want wie is er tegen het eerbiedigen van de rechtsstaat?
De hete aardappel werd vooruitgeschoven. Duitsland moest als voorzitter criteria gaan opstellen. Maar dat is nog niet zo makkelijk want zowel de voor- als de tegenstanders van die criteria zitten nu al in de hoogste boom. Nederland dat graag strenge voorwaarden wil, zodat helder is dat landen die over de schreef gaan, meteen gekort kunnen worden, is licht gepikeerd. Het kabinet heeft zelfs gedreigd om desnoods andere onderdelen van het akkoord te torpederen, waarbij gedacht wordt aan de Europese belastingen (het eigen middelen besluit). Nederland heeft steun van de groep zuinige-landen zoals Zweden, Oostenrijk, Finland en Denemarken.
Maar ook Polen en Hongarije dreigen het hele steunpakket van 750 miljard euro, waar ze zelf ook flink van kunnen profiteren, tegen te houden.
Olie op het vuur
De toch al lastige discussie werd deze week nog verder bemoeilijkt door uitspraken van eurocommissaris Jourova in het Duitse blad Der Spiegel. Ze hield een pleidooi om landen die zich niet aan de principes houden, te raken in de portemonnee. Maar ze kreeg premier Orbán op de kast door een grapje in het Engels te maken. Orban noemt zijn democratie een illiberale democratie en Jourova zei dat het meer een zieke democratie is.
“Mr. Orbán is fond of saying that he is establishing an illiberal democracy. I would say: He is establishing an ill democracy.”
En toen waren de rapen gaar. Orbán eiste haar ontslag, waarna voorzitter Von der Leyen zei dat ze er niet over peinsde. Maar de toon was gezet en daar kwam vervolgens ook nog een kritisch rapport over de toestand van de democratie in de Europese Unie overheen. “Een rapport dat is bedoeld om de macht van de machtigen te controleren”, aldus Eurocommissaris Jourová.
Wat staat in het rapport?
Het is vooral een preventief rapport, waarbij landen worden gewaarschuwd als het de verkeerde kant opgaat. Er zijn vier criteria waarop wordt beoordeeld:
  1. Is de rechtspraak onafhankelijk?
  2. Is er sprake van corruptie?
  3. Hebben media voldoende vrijheid?
  4. Zijn verkiezingen eerlijk verlopen?
Jeroen Lenaers van het CDA vindt het rapport een goede aanzet om de discussie met landen als Polen en Hongarije verder te voeren. Hij wil wel meer middelen om landen die tekort schieten op de vingers te tikken.
“Vrouwe Justitia wordt traditiegetrouw geblinddoekt afgebeeld met rechts een zwaard en links een weegschaal in haar handen. Het rapport doet recht aan de weegschaal, dat ons een feitelijk overzicht geeft waarop we een geïnformeerd oordeel kunnen vellen. Maar het zwaard lijkt slechts een tandenstoker te worden.”
Tineke Strik (Groen Links) is het met hem eens. “Er moeten echt keiharde eisen komen om de rechtsstaat te verbeteren.” Ze wil verder dat de criteria worden uitgebreid. Ze denkt aan “rechten van minderheidsgroepen, maar ook rechten van maatschappelijke organisaties.”
Het idee voor het rapport komt van D66-politica Sophie in ’t Veld. “Dit is geen technisch rapport, dit gaat over de ziel van de Europese samenwerking. Knijpen we een oogje dicht terwijl de Unie van binnenuit wordt aangetast door autocratische betonrot of spreken we elkaar daar openlijk op aan?”
Nog even qua feiten. Polen ontvangt uit het nieuwe herstelfonds 23 miljard euro, Hongarije ruim 6 miljard.
Voorlopig nog geen tunnel in zicht
Ursula von der Leyen
Good phone call with @BorisJohnson about the state of play in the 🇪🇺-🇬🇧 negotiations.
While progress had been made, significant gaps remain. We agreed that it's important to find an agreement as strong basis for a strategic relationship.
Joint statement → https://t.co/Tl3jdRIZqB https://t.co/rUTSp8l9dP
De grootste sanctie waar de Europese Unie mee kan dreigen is dat landen geen toegang krijgen tot de interne markt. Dat is het argument richting de Britten om uiteindelijk akkoord te gaan met de handelsdeal die de EU wil. Maar Londen heeft ook een eigen agenda. Opnieuw nadert een deadline. Tim de Wit over wat opeens de tunnelfase is gaan heten.
En weer ging er een onderhandelingsweek voorbij zonder concrete doorbraak. De statements van de onderhandelaars, Michel Barnier en David Frost, en vervolgens van Boris Johnson en Ursula von der Leyen bieden nog lang geen reden tot juichstemming.
Het blijft onderhandelen op de rand van de afgrond. Terwijl de tijd dringt, lukt het de Britten en de EU maar niet om eruit te komen. Waardoor het no-dealscenario een serieuze mogelijkheid blijft.
Toch geen doorbraak
Na enige positieve signalen, zeker van Britse zijde, ontstond de hoop dat er wellicht toch schot in de zaak zou komen. Verschillende goed ingevoerde Britse journalisten meldden dat er in Downing Street steeds meer optimisme ontstond over het bereiken van een akkoord. Sommigen spraken zelfs al van de in aantocht zijnde tunnelfase, al vonden veel Brusselse diplomaten dat te voorbarig.
De zogenaamde tunnelfase is cruciaal. Het is de Brusselse term voor het uithameren van de laatste details, compleet afgezonderd van de buitenwereld en zonder mogelijkheid tot het lekken van informatie. Barnier zelf noemde het “de onderzeeër ingaan”. Als dat gebeurt, is de kans op een deal heel groot.
Maar in hun uiterst neutrale verklaringen bleven Johnson en Von der Leyen vooral voorzichtig. Ze erkenden dat er weliswaar progressie was geboekt, maar dat ze het over veel heikele punten nog absoluut niet eens zijn. Met name op het gebied van visserij, het geven van staatssteun en het accepteren van een gelijk speelveld van regels om oneerlijke concurrentie voorkomen.
Verder dan afspreken dat de gesprekken vanaf nu ‘geïntensiveerd’ zullen worden, kwamen ze niet.
Hoe nu verder?
Het komt in de cruciale maand oktober daarom aan op politieke wil. Is Boris Johnson bereid om een compromis te sluiten op bijvoorbeeld de staatssteun door zich toch grotendeels aan Brusselse regels te houden? En is de EU op haar beurt bereid om te accepteren dat bijvoorbeeld Nederlandse en Franse vissers een deel van de toegang tot Britse wateren kwijtraken? Dan is een akkoord mogelijk.
Alleen zal Johnson zeer goed moeten afwegen hoe ver hij kan gaan, wetende dat zijn radicale brexit-vleugel in zijn eigen partij woedend zal zijn als hij zijn ziel verkoopt. Tegelijk zal iemand als president Macron, wiens populariteitscijfers tanende zijn, ook de Franse vissers niet tegen zich in het harnas willen jagen.
En dat maakt deze balanceer-act zo ingewikkeld.
Johnson riep vorige maand dat hij uiterlijk rond de EU-top van half oktober een akkoord wilde sluiten. Dat lijkt schier onmogelijk. Meer realistisch is dat de gesprekken hoe dan ook nog de hele maand zullen duren, met wellicht tijdens die top de doorbraak richting de beruchte tunnelfase. “Zolang er gepraat wordt, is een akkoord mogelijk”, zei bondskanselier Merkel vrijdag na de EU-top. En daar is geen speld tussen te krijgen.
Lees hier meer over de perfecte storm die op het Verenigd Koninkrijk afkomt. Of luister hier naar de podcast van Tim en Arend-Jan Boekesteijn met de brexit-rapporteur van het Europees Parlement Kati Piri.
Kaas, whisky en vliegtuigen
Bij de WTO (Wereld Handelsorganisatie) zijn er regels afgesproken voor sancties. Bij een overtreding van de regels voor vrije handel mag een ander land (of blok) strafmaatregelen nemen. Maar die pakken soms gek uit.
Zo zijn de Europese wijntelers en distilleerderijen boos. Zij zijn getroffen door importheffingen van de Verenigde Staten als sanctie op onrechtmatige subsidies die door Frankrijk, Spanje en Duitsland werden betaald aan de Europese vliegtuigbouwer Airbus. Merel Dekker over straffen die niks met het conflict te maken hebben.
De Wereldhandelsorganisatie (WTO) gaf de VS in een arbitrage-uitspraak in 2019 toestemming om tegenmaatregelen te treffen. Maar het grootste deel van de in totaal 7,5 miljard dollar aan strafheffingen die vervolgens werden bedacht, raakt hele andere industrieën zoals Europese kaas, koek en destillaten.
Op de bewuste vliegtuigen werd slechts een heffing van aanvankelijk tien procent ingevoerd, later opgehoogd naar vijftien procent. De koek, kaas en drank moesten het ontgelden met een importheffing van 25 procent.
Een vertegenwoordiger van Spirits of Europe, de overkoepelende brancheorganisatie voor Europese distilleerderijen, noemt het handelsconflict een hoofdpijndossier. “Sinds de invoering van de heffingen door de VS zien we een flinke daling van de export in de geraakte producten. Daar komen verkoopdalingen door de huidige gezondheidscrisis, zoals een enorme afname in in-flight sales, nog bij. Uiteindelijk is iedereen het slachtoffer van dit handelsconflict: de consument, de industrie en de economie.”
Kan de geest nog in de fles?
Afgelopen week troffen vertegenwoordigers van de getroffen sectoren EU-handelscommissaris Valdis Dombrovskis, om te praten over de-escalatie van het handelsconflict. De brancheorganisaties zijn bezorgd. Er is angst dat het uit de hand loopt en nog meer schade zal veroorzaken.
En verdere escalatie is niet ondenkbaar. Deze week ging onder betrokkenen een concept rond van de WTO-uitspraak in de zaak rondom onrechtmatige subsidies aan Boeing. Dat is de zaak die de EU op haar beurt heeft aangespannen tegen de Amerikaanse vliegtuigbouwer. De uitspraak (nog in concept) zou de EU een vrijbrief geven om vier miljard dollar aan heffingen op te leggen aan producten die vanuit de VS worden geïmporteerd.
Een lijst van producten die in aanmerking komen voor Europese sancties werd in April 2019 al door de EU gepubliceerd. Het gaat om kreeften, ketchup, wodka, fitnestoestellen en casinotafels.
De hoop vanuit de brancheorganisaties is echter dat de EU geen gebruik maakt van deze gelegenheid en de WTO-uitspraak in plaats daarvan inzet als stok achter de deur om met de VS tot een schikking te komen. Het handelsconflict over de vliegtuigsubsidies is inmiddels zestien jaar oud en daarmee het langst lopende geschil uit de geschiedenis van de WTO.
De toekomst   
Hoe het verder moet met de vrijhandel weet de EU-familie nog niet. De voorzitter van de Europese Raad Charles Michel heeft het over strategische autonomie. De Scandinavische landen hebben het over het gevaar van protectionisme. Het laatste woord in de strijd tussen open handel en bescherming van de paarden in eigen stal is nog niet gesproken. En daarmee zijn de Europese wijnbouwers en destillaten-brouwers nog niet van hun probleem af.
Herstelbetalingen
Clement Beaune
#Strasbourg | Avant le Conseil européen, le Président @EmmanuelMacron rappelle son soutien sans faille au retour rapide des sessions du Parlement européen à Strasbourg 🇪🇺🇫🇷 https://t.co/ubzGWfNATh
De Franse president Emmanuel Macron is boos en niet zo'n klein beetje ook. Hij eist dat het Europees Parlement in Straatsburg vergadert. Dat is afgesproken, staat in de verdragen en is een logisch gevolg van de geschiedenis. Maar het parlement durft niet en wil vanwege corona liever in Brussel blijven.
En dus schreef Macron een brief op poten naar de voorzitter van het Europees Parlement. Hier de hele brief.
“Ik reken op jou met mijn vriendschap. Leven met het virus betekent ook een zo normaal mogelijk democratisch leven leiden”, aldus de president.
Tenslotte had voorzitter Sassoli in september nog gezegd dat de volgende grote vergadering van het Europees Parlement in Straatsburg zou zijn. Maar nu vertrouwt hij de covid-situatie toch niet en dus blijven de politici in Brussel.
Maar juist dat is tegen het zere been van Macron, die vindt dat de gezondheidssituatie in Brussel en Straatsburg nauwelijks verschillen. “Frankrijk betreurt het niet vergaderen in Straatsburg ten zeerste en wil dat de oude situatie zo snel mogelijk wordt hersteld.” Bovendien eist Macron een soort herstelbetalingen. De president noemt dat compensatiemechanismen, waarbij gedacht kan worden aan langere vergadersessies (meerdere weken) de komende tijd in Straatsburg. Ook wil hij dat andere belangrijke bijeenkomsten in de stad worden georganiseerd.
Respect
Op bezoek in Litouwen, op de universiteit van Vilnius, spuwde Macron nogmaals zijn gal. “Ik vecht met hand en tand voor Straatsburg als vergaderplek. Als we ons nu niet verzetten verwatert het en wordt er over tien jaar alleen nog maar in Brussel gesproken, dan hebben we het pas echt verpest.”
Volgens de Franse president druist dat tegen alle waarden van Europa in. “Vergaderen in Brussel doet geen recht aan wat de Europese Unie is. In Europa respecteren we elkaar en komen we bij elkaar op bezoek.”
De voorzitter van het parlement probeert heel voorzichtig de Franse president tevreden te stellen, maar moet op eieren lopen. De zin in zijn brief dat het onze meest oprechte wens is om in de stad te vergaderen die de verzoening van Europese landen beter belichaamt dan welke andere dan ook, zorgde al weer voor onvrede bij veel politici. Niet vanwege de verzoening, maar wel vanwege de enorme kosten die het verhuiscircus elke maand weer met zich meebrengt.
Het bleef niet alleen bij het sturen van brieven. Sassoli en Macron spraken elkaar voor de EU-top in Brussel langdurig. Zo lang zelfs dat de andere leiders moesten wachten, voordat de echte top kon beginnen. Maar volgens Macron was het de moeite waard, omdat hij nogmaals duidelijk had kunnen maken dat Straatsburg toch echt de enige plek is om te vergaderen. Volgens de Fransen dan.
En verder
De Standaard
Analyse | Regeringsverklaring De Croo kleurt vooral rood-groen https://t.co/MEMQMDOKbU https://t.co/Bbbn1gPnJk
…..Hebben we het eerste optreden van de nieuwe Belgische regering gezien in het Europees Parlement. De Belgen waren uitgeweken naar de grote vergaderzaal van het EP, zodat alle Kamerleden op gepaste afstand de regeringsverklaring konden bijwonen. Later werd het debat weer in eigen huis gevoerd door alleen de woordvoerders. Meer over de inhoud hier.
…..Niks is wat het lijkt met een mondkapje. Sommige journalisten vinden het heerlijk, want dan zie je een verspreking niet, zodat het makkelijk eruit geknipt kan worden. Dat is nog onschuldig, maar een politicus uit Valencia maakte het iets te bont. In vloeiend Engels hield hij een pleidooi voor zijn stad om Europese innovatiehoofdstad te worden. Alleen wat bleek. De man spreekt geen woord Engels en had het laten inspreken. Hier het verhaal.
…..Blijft Toine Manders (CDA) proberen om vrouwen evenveel rechten te geven als mannen in het voetbal. De Wereldvoetbalbond FIFA wil er nog niet aan. Ze denken na over een opleidingsvergoeding, dus een deel van de transfersom is voor de club die de voetbalster heeft opgeleid, maar zijn nog lang niet zover. Meer hier. Manders zegt door te gaan met zijn strijd voor gelijke rechten. “Dit is pure discriminatie.”
…..Is Luxemburg volgens de Financial Times de grote winnaar van de brexit. Heel veel hoofdkantoren van banken hebben een vestiging in het groot hertogdom. Bijkomend voordeel volgens de krant is dat het belastingparadijs Luxemburg zich langzaam maar zeker aan het hervormen is. Meer hier.
…..Wordt de jaarvergadering van de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling (EBRD) gehouden. De oude Oost-Europa bank financiert tegenwoordig projecten in de ring rond de EU, de ring van instabiliteit. De bank heeft komend jaar 13 miljard euro te besteden. Veel geld is het afgelopen jaar aan corona uitgegeven, waardoor de doelstelling van de bank om in 2025 de helft van alle investeringen groen te laten zijn, in gevaar komt. Tijdens de vergadering wordt ook besloten of de bank voortaan in heel Afrika (dus ook ten zuiden van de Sahara) mag investeren. Bovendien wordt een nieuwe baas gekozen. Polen, Italië en Frankrijk hebben een kandidaat. De vergadering is woensdag hier te volgen.
…..Wordt het energienetwerk van de Baltische Staten gekoppeld aan dat van Polen, waardoor ze voor hun energie minder afhankelijk van Rusland worden. De energie moet ook groener worden. De Europese Unie trekt er 720 miljoen euro voor uit. Meer is hier te zien.
…..Is maandag een belangrijke dag voor de Nederlander Frank Elderson. Hij is namelijk kandidaat om in de uit zes personen bestaande directie van de Europese Centrale Bank plaats te nemen. De eurogroep-ministers nemen maandag een besluit. Zijn tegenkandidaat is de Sloveen Bostjan Jazbec. De Oost-Europese landen hebben momenteel nog geen vertegenwoordiger in de directie. De verkiezingsleus van Elderson is van de anderhalve meter economie naar de anderhalve graad economie. Hij wil meer vergroening in het beleid. Het Europees Parlement vindt dat voorzitter Lagarde van de ECB eigenlijk een vrouw zou moeten benoemen. Lees meer hier.
…..Organiseerde het instituut Clingendael een debat over de kloof tussen Den Haag en Brussel, met deelname van Brussel Inside. Hier terug te kijken.
 …..Is maandag Brussel bij Nacht op NPO Radio 1 te beluisteren. Tijn Sadée heeft als werktitel: Premier Rutte ontdekt het Europees Parlement. Over de oproepen die de premier afgelopen week deed aan de Europese politici om hem te helpen. Vanaf ongeveer 23.30 uur te beluisteren.
Deze nieuwsbrief kwam tot stand met medewerking van Sander van Hoorn, Rop Zoutberg, Mustafa Marghadi, Gerard van den Broek, Mitra Nazar, Conny Keessen, Rolien Créton, Tim de Wit, Judith van de Hulsbeek, Frank Renout, Wouter Zwart, Arjan Noorlander, Tijn Sadée, Saskia Dekkers en Thomas Spekschoor.




Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Brussel Inside met Revue.