Bekijk profielpagina

Spannende docu's in de 2Doc Weekly: De vlucht van Ronnie Flex | Blasfemie | Ceres

Revue
 
Elke zondag bespreekt Helmut Boeijen in de 2Doc Weekly actuele documentaires die je kunt bekijken bij
 
1 maart · Editie #14 · Bekijk online
Nieuwsbrief: 2Doc Weekly
Elke zondag bespreekt Helmut Boeijen in de 2Doc Weekly actuele documentaires die je kunt bekijken bij de NPO en andere platforms.
Helmut Boeijen (1969) is docent videojournalistiek aan de Fontys Hogeschool Journalistiek in Tilburg, met als specialiteit documentaires en portretten. Hij schreef als journalist over documentaires en popcultuur voor onder meer 3voor12, OOR, De Correspondent en het Brabants Dagblad en maakte daarnaast talloze televisieprogramma’s en enkele documentaires.

Welkom bij 2Doc Weekly nummer 14!
Met deze week:
1. De vlucht van Ronnie: stemmige coming of age-docu over de bekende Nederlandse rapper/producer Ronnie Flex, die vader is geworden
2. Blasfemie: unheimische film over godslastering in Pakistan, waarop de doodstraf is gezet door extremistische moslims
3. Ceres: zinnenprikkelend portret van vier kinderen die opgroeien op het Zeeuwse platteland
Verder gaat Mijn Rembrandt donderdag in première in de Nederlandse bioscoop en is op NPO Start Plus nog altijd Untouchable over Harvey Weinstein te zien. Over de man die de Januskop van #metoo werd en deze week werd veroordeeld.
Deze week overleed bovendien de voormalige Egyptische president Mubarak. In de documentaire Ultra’s van Egypte wordt gereconstrueerd hoe voetbalsupporters een sleutelrol speelden bij het geforceerde einde van zijn ambtstermijn.
En tot slot heeft ook de 2DOC redactie nog 2 bijzondere producties in de spotlight gezet, de Makers van Morgenfilm The Juggler en de documentaire Schone Schijn.
Veel lees- en kijkplezier,
Helmut
DOCU'S DEZE WEEK
1. De vlucht van Ronnie (VPRO/3Doc)
Op TV: za 7 maart., 22.05, op NPO3
VPRO
VPRO
‘Elke ochtend word ik wakker met tien aanvragen voor hulp..’, verzuchtte de Nederlandse rapper/producer Ronnie Flex eerder deze week op Twitter. ‘Mijn docu komt volgende week uit.. ga het checken dan ga je zien dat ik jouw hulp nodig heb.’
Die hulpvraag heeft zonder twijfel te maken met het vaderschap. Hoe moet Flex het jonge hondenbestaan dat hij altijd heeft geleid combineren met de behoeften van een kind, dochter Nori Dua? Die afstemming kost Ronell Plasschaert de nodige moeite. ‘Ga je roken?’ vraagt zijn ex-vriendin bijvoorbeeld als hij er tijdens een bezoekje aan het tweetal even tussenuit piept. ‘In welk jaartal ga je stoppen?
Even later babbelen vader en moeder ogenschijnlijk ontspannen over dat hun dochter toch echt worteltjes moet eten, niet de favoriete bezigheid van de nederhopper. ‘Aan tafel moet ik sowieso groenten gaan doorslikken voor haar ogen, ook al wil ik het niet’, zegt Ronnie, vooral tegen zichzelf. ‘Maar ja, op een gegeven moment, als zij oud genoeg is, moet zij ook wel begrijpen: Papa wil dat niet, maar ik moet het wel.’
Flex lacht er wat bedremmeld bij. Als de jongen die hij ook nog gewoon is, getuige De vlucht van Ronnie (51 min.) van regisseur Sacha Vermeulen, die de rapper in 2017 al eens portretteerde in de documentaire Ronnie Flex: Alleen met iedereen. Een jongen met een enorme voorliefde voor ‘jonko’ bovendien: zonder pretsigaret komt er nauwelijks iets uit zijn handen.
Dat begint hij zelf ook wel als problematisch te zien, maar stoppen is gemakkelijker gezegd dan gedaan - ook al komt de peptalk in dit geval van Ali B. De vlucht van Ronnie ontwikkelt zich zo tot een klassiek coming of age-drama over een jongen die móet opgroeien. Of hij dat nu wil of niet. En, omdat hij nu eenmaal een Bekende Nederlander is, ook nog eens in het openbaar.
Vermeulen maakt zich intussen heel klein en legt Plasschaerts persoonlijke proces, met vallen en opstaan, gedurende een jaar van héél dichtbij vast. Zo vangt ze ook de somberte en existentiële eenzaamheid van de rapper, die misschien wel meer hulp nodig heeft dan hij zelf door heeft, om definitief een begin te kunnen maken met het andere leven dat hij zegt te willen.
2. Blasfemie (VPRO/2Doc)
Op TV: do 5 maart., 23.10, op NPO2
VPRO
VPRO
‘Onthoofd alle godslasteraars’, scanderen de bezoekers van een politieke bijeenkomst van Tehreek-e-Labbaik Pakistan (TLP) in het najaar van 2018. Khadim Hussain Rizvi, leider van de religieuze partij, zet de menigte naar zijn hand. Hij heeft zijn zinnen gezet op de politieke macht in Pakistan. De man oogt als de archetypische extremistische moslim. Type Taliban of Islamitische Staat. Met het vuur in de ogen, een gal spuitende mond en nog net geen kromzwaard in de hand.
Voor de gemiddelde westerling slaat Rizvi onbegrijpelijke, angstaanjagende taal uit. ‘Een ieder die de Heilige Profeet beledigt of zijn status als de laatste Profeet betwist is volgens de sharia een godslasteraar’, zegt de scherpslijper bijvoorbeeld. ‘Zo’n ernstig vergrijp is onvergeeflijk.’ En sinds 1986 staat er inderdaad de doodstraf op godslastering in Pakistan. Getuige de documentaire Blasfemie (75 min.) zorgt dit voor een ronduit unheimische atmosfeer in het islamitische land.
Om de eer van de profeet te redden (of gewoon om een onderlinge rekening te vereffenen) kan iemand zomaar worden beschuldigd van blasfemie en wordt geweld tegen ongelovigen min of meer gelegitimeerd, met moord en doodslag op de ‘lasteraars’ of de mensen die het voor hen opnemen tot gevolg. Filmmaker Mohammed Ali Naqvi geeft beide zijden van het debat het woord: de aanklagers en geestelijken die blasfemie genadeloos willen afstraffen en de vermeende lasteraars en hun pleitbezorgers, die worden beperkt in hun vrijheid van meningsuiting en bovendien ernstig bedreigd.
Terwijl de verkiezingen van 2018 naderen, wordt de discussie steeds verder op de spits gedreven en kan nog meer geweld bijna niet uitblijven. Blasfemie registreert dit proces nauwgezet en brengt zo tevens een naargeestige, beklemmende en, voor de gemiddelde westerling, ook totaal onbegrijpelijke wereld in beeld. Waar de overtuiging van de één, desnoods met redeloos geweld, wordt opgelegd aan een ander.
3. Ceres (EO/2Doc)
Op TV: wo 4 maart., 22.55, op NPO2
EO
EO
Het Zeeuwse land wordt in handen van filmmaker Janet van den Brand een geborgen wereld waar mens, dier en plant op natuurlijke wijze samenleven. Van den Brand observeert een beschutte agrarische gemeenschap tijdens het oogstseizoen. Via vier kids die op één van de afgelegen boerderijen opgroeien, met de ambitie om, als vanzelfsprekend, het familiebedrijf op termijn over te nemen.
Elke vorm van moderniteit, op een enkele boerengame en filmpjes van tractor pulling na, blijft achterwege in Ceres (54 min.). Van den Brand, zelf opgegroeid in Zeeland, kijkt mee als de kids appels en peren plukken, een vogel kortwieken of helpen als er een haan moet worden geslacht, die vervolgens gezamenlijk wordt gevild en uitgebeend. Uit alles spreekt een vanzelfsprekende relatie met het land en dit leven.
Door Van den Brands filmische benadering, het weldadige camerawerk van haar vriend Timothy Josha Wennekes (met veel close-up shots en nóg meer oog voor detail) en het levendige geluidsdecor van Tim Taeymans wordt deze film welhaast een zintuiglijke ervaring. Een ode aan de agrarische sector, zou je kunnen zeggen. Zonder een dwingende narratief, maar met een natuurlijke orde waarbinnen nieuw leven en de dood elkaar, als vanzelfsprekend, afwisselen.
Toch sijpelt zo nu en dan door dat die vanzelfsprekendheid niet meer zo vanzelfsprekend is als ooit. De volgende generatie boeren mijmert ook openlijk over de vrijheid van Australië, Canada of Nieuw-Zeeland. Want: ‘hierzo verdrink je bijna in al die regels’. En kan Ceres, de Godin van de landbouw, dus niet meer geheel onbevangen aanbeden worden.
IN DE BIOSCOOP
Mijn Rembrandt (vanaf donderdag in de bioscoop)
Cinéart
Cinéart
Oeke Hoogendijk ontsluit met gevoel voor stijl, humor en drama een wereld die normaal verborgen blijft voor buitenstaanders. Een subcultuur waarin hertogen, museumdirecteuren, kunsthistorici, handelaren en verzamelaars zich vergapen aan Rembrandts schilderijen en met elkaar bakkeleien of een bepaald werk nu wel of niet van de grote meester is. Met illustere personages als de nét iets te happige kunsthandelaar Jan Six, een aalgladde verzamelaar met echt te veel geld en de bloedserieuze Rembrandt-kenner Ernst van de Wetering. LEES VERDER
Video On Demand TIP
NTR
NTR
‘He would never take ‘no’ for an answer’, zegt de vroegere secretaresse van Harvey Weinstein, over de tijd dat hij nog een ambitieuze concertpromotor in Buffalo was. Ze probeert zijn zakelijke attitude te omschrijven aan het begin van de documentaire Untouchable (98 min.), maar de analogie met ‘s mans buitensporige seksuele gedrag is natuurlijk onontkoombaar.
De actrices Rosanna Arquette, Caitlin Dulany, Nannette Klatt, Louise Godbold en Paz de la Huerta hebben elk hun eigen ervaringen met Weinstein, maar vertellen in deze film tegelijkertijd één en hetzelfde verhaal, dat bovendien parallel is gemonteerd. De modus operandi van een seksueel roofdier, dat weet dat het ongestoord zijn gang kan gaan.
De complete, inmiddels welbekende Weinstein-affaire wordt in deze doortimmerde documentaire netjes uit de doeken gedaan met jeugdvrienden, voormalige medewerkers en de gebruikelijke journalisten en deskundigen.
Kijk hier voor trailers & besprekingen van documentaires op andere platforms.
OPNIEUW ACTUEEL
BNN VARA
BNN VARA
In de eerste dagen van de Arabische lente trokken de supportersscharen van twee belangrijke Egyptische voetbalclubs, Al-Zamalek uit Giza en Al-Ahly uit Caïro, samen op tegen het regime van president Mubarak (die afgelopen week overleed). De zogenaamde ultra’s claimden een sleutelrol in het verzet op het Tahrirplein en vochten daar ook gedurig met de politie.
In deze interessante film reconstrueren Frederick Mansell en Laurens Samson met archiefbeelden, geanimeerde reconstructies en getuigenissen van (geanonimiseerde) betrokkenen de vijandelijkheden tussen de verschillende partijen. Voetbal verwordt daarbij tot bijzaak, in een gevecht op leven en dood. Waarbij aanvallen desondanks de beste verdediging blijft.
VERDER TE BEKIJKEN
tips van de 2DOC redactie
VPRO
VPRO
2DOC Maker van Morgen Sophia Kalker reisde voor haar documentaire The Juggler naar het Zuid-Afrikaanse Sisonke Social Circus om daar vervolgens drie maanden lang te filmen. Het Zuid-Afrikaanse Sisonke Social Circus brengt kinderen uit verschillende bevolkingsgroepen bij elkaar. Door in circuslessen samen te bewegen komen kinderen die normaal gesproken strikt van elkaar gescheiden leven toch met elkaar in contact. In ‘The Juggler’ zie je hoe de kinderen omgaan met deze barrières, maar ook hoe het circus helpt de verschillen te overbruggen.
Of kijk dinsdag om 20:30 de herhaling op NPO 2 Extra
KRO NCRV
KRO NCRV
Met de toenemende flexibilisering van de arbeidsmarkt werken ruim anderhalf miljoen Nederlanders als zelfstandig ondernemer. Niet iedere zelfstandige is hetzelfde, maar wat zij wel gemeen hebben is dat ze persoonlijk aansprakelijk zijn als het misgaat. Filmmaakster Fleur Amesz stelt in haar documentaire-debuut een actuele maatschappelijke kwestie aan de kaak door ondernemer Serge twee jaar lang dicht op de huid te volgen. Serge probeert met zijn gezin het hoofd boven water te houden met een schuld van meer dan een miljoen euro. In Schone Schijn wordt een meedogenloos beeld geschetst van armoede onder ondernemers in Nederland.
Of kijk dinsdag 3 maart om 23:10 de herhaling op NPO2
Volgende week in de 2Doc Weekly: een ‘mantelzorg’-roadmovie en de Nederlandse showworstelscene.
Wil je iemand tippen? Stuur deze nieuwsbrief vooral door naar vrienden, familie, buren, collega’s.
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Nieuwsbrief: 2Doc Weekly met Revue.